Η Κατασκευή των «Ηρώων» της Άγκυρας: Το Πραγματικό Προφίλ του ισλαμοεθνικιστή Αχμέτ Μετέ

 

Η Κατασκευή των «Ηρώων» της Άγκυρας και η Σκληρή Πραγματικότητα: Το Μνημόσυνο του Αχμέτ Μετέ και η Κληρονομιά του Μίσους στη Θράκη

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Για άλλη μια φορά, οι γνωστοί παρακρατικοί και προξενικοί μηχανισμοί στη Θράκη επιδίδονται στην προσφιλή τους τακτική: την αγιοποίηση και την ιστορική αναδιατύπωση της δράσης προσώπων που λειτούργησαν ως εστίες έντασης, φανατισμού και διχασμού στην περιοχή.

Η πρόσφατη συμπλήρωση τεσσάρων ετών από τον θάνατο του τέως ψευδομουφτή Ξάνθης, Αχμέτ Μετέ, έδωσε το έναυσμα για μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση κατασκευής ενός «συλλογικού συμβόλου».

• Στο Ωραίο της Ξάνθης, η τοπική κοινωνία οδηγήθηκε στην τέλεση μνημοσύνου (Mevlid-i Şerif) με απαγγελίες Κορανίου, παρουσιάζοντας τον Μετέ ως «θρησκευτικό ηγέτη» και «υπερασπιστή των δικαίων» της μειονότητας.[φωτό εξωφύλλου σε τέμενος με τουρκικό εθνόσημο εντός της ελληνικής επικράτειας]
• Παράλληλα, την Τρίτη 14 Ιουλίου 2026, στις 19:00, στο Κοιμητήριο της Κάτω Συνοικίας (Aşağı Mahalle) στην Ξάνθη, προγραμματίζεται επίσημη τελετή μνήμης με δέηση και χαιρετισμούς από το πρωτόκολλο, σε μια πρόσκληση που απευθύνεται προς όλο τον “Μουσουλμανικό Τουρκικό λαό της Δυτικής Θράκης”.
• Την ίδια στιγμή, η σκυτάλη της προπαγάνδας μεταφέρθηκε εκτός συνόρων, στο παράρτημα Σόμα του “Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης (BTTDD) στην Τουρκία“, το οποίο διοργανώνει για τις 15 Ιουλίου 2026 ειδική εκδήλωση μνήμης με προσφορά Ασουρέ, επιχειρώντας να κρατήσει ζωντανό το αφήγημα του «διωκόμενου αγωνιστή».

Η αλήθεια, όμως, πίσω από το προφίλ του Αχμέτ Μετέ είναι πολύ διαφορετική και καταγεγραμμένη στα αρχεία των ελληνικών δικαστηρίων. Πίσω από τον μανδύα του «πνευματικού ηγέτη», κρυβόταν ένας συστηματικός κήρυκας μίσους, ο οποίος επανειλημμένα παραβίασε τον αντιρατσιστικό νόμο και τη θρησκευτική ειρήνη στη Θράκη.

Το Πραγματικό Προφίλ του Αχμέτ Μετέ: Δίκες, Αντισημιτισμός και Εθνικισμός Ο Αχμέτ Μετέ δεν υπήρξε ποτέ ένας θρησκευτικός λειτουργός της συμφιλίωσης, αλλά ένας φανατικός εκφραστής του πιο ακραίου λόγου. Το ιστορικό του είναι αποκαλυπτικό:

• Η Εξύμνηση του Χίτλερ και του Ναζισμού: Στις 26 Απριλίου 2018, ο Μετέ καταδικάστηκε σε 8 μήνες φυλάκισης (με εξαγοράσιμη ποινή), καθώς δήλωσε δημόσια ότι «είχε δίκιο ο Χίτλερ που έκανε σαπούνι τους Εβραίους».

• Το Κήρυγμα Μίσους στα Τζαμιά: Παρά την καταδίκη του και τη θεωρητική «συγγνώμη» που αναγκάστηκε να ζητήσει το 2016 για αντισημιτικές δηλώσεις, ο Μετέ συνέχισε τη ρητορική μίσους, χαρακτηρίζοντας σε ομιλία του στο τέμενος του Κενταύρου τους Εβραίους ως «δολοφόνους βρεφών».

• Η Αντιποίηση Αρχής στη Γλαύκη: Ο Μετέ πρωτοστάτησε σε επεισόδια αντιποίησης αρχής, με πλέον χαρακτηριστικό το περιστατικό στην κηδεία του μειονοτικού στρατιώτη στη Γλαύκη, προσπαθώντας να εκδιώξει τον νόμιμο Μουφτή.

• Η Δίκη στη Θεσσαλονίκη: Ακόμη και όταν αθωώθηκε το 2020 από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης για τη λεκτική επίθεση κατά των Εβραίων το 2018, η δημόσια παρουσία του είχε ήδη σφραγίσει τη διολίσθηση του προξενικού μηχανισμού στον ακραίο ισλαμοεθνικισμό.

Δημοκρατία, Ανεκτικότητα και ο Ρόλος των Λειτουργών

Η προσπάθεια των προξενικών δομών να παρουσιάσουν τον Μετέ ως «φωτεινό φάρο» της μειονότητας, αποτελεί προσβολή για την ίδια τη μουσουλμανική κοινότητα της Θράκης.

Η ελληνική Δημοκρατία εγγυάται τη θρησκευτική ελευθερία, αλλά δεν μπορεί να δείχνει καμία ανοχή στην εισαγόμενη ρητορική μίσους.

Η συλλογική μνήμη δεν μπορεί να παραχαράσσεται: ο Αχμέτ Μετέ άφησε πίσω του μια παρακαταθήκη μίσους, και αυτή είναι η μόνη αλήθεια που πρέπει να θυμόμαστε.

Σχόλιο Συντάκτη

«Η συστηματική προσπάθεια των προξενικών μηχανισμών να μετατρέψουν τον Αχμέτ Μετέ σε σύμβολο αγώνα και θρησκευτικό ηγέτη προσκρούει με πάταγο πάνω στην ίδια την ιστορική πραγματικότητα και τα επίσημα δικαστικά έγγραφα. Ο Μετέ δεν υπήρξε πνευματικός καθοδηγητής, αλλά ένας κήρυκας του φανατισμού. Η αγιοποίηση προσώπων που προσπάθησαν να επιβάλουν το καθεστώς του φόβου στη μειονότητα δεν αποτελεί πράξη μνήμης, αλλά μια ενορχηστρωμένη πολιτική προβοκάτσια που πρέπει να αποκαλύπτεται με ονόματα και στοιχεία.»