Οζγκιούρ Φερχάτ: Όταν η «Πολιτική Γενναιότητα» Καταρρέει Πίσω από τη Βουλευτική Ασυλία

 

• 
  
  

Σε ένα τοπίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και θεσμικών ανακατατάξεων, η περίπτωση του Οζγκιούρ Φερχάτ αναδεικνύεται ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικής ανακολουθίας που πλήττει την αξιοπιστία της εκπροσώπησης στη Ροδόπη.

Η στροφή 180 μοιρών από το «να αρθεί η ασυλία μου, δεν φοβάμαι τη δικαιοσύνη» του 2025, στο παρασκηνιακό lobbying για τη διατήρηση της «ασπίδας» το 2026, δεν αποτελεί απλώς μια στρατηγική αλλαγή πλεύσης. Είναι η κατάρρευση ενός πολιτικού αφηγήματος που οικοδομήθηκε πάνω στην εικόνα του «ατρόμητου υπερασπιστή» των μειονοτικών δικαιωμάτων.

Το γεγονός ότι ο βουλευτής επέλεξε την προσωπική του δικαστική προστασία, αφήνοντας ουσιαστικά έκθετους τους υπόλοιπους 16 εμπλεκόμενους στην ίδια υπόθεση –πολίτες που δεν διαθέτουν τη βουλευτική θωράκιση– δημιουργεί ένα βαθύ αίσθημα πολιτικής εξαπάτησης. Η χρήση των μειονοτικών ζητημάτων ως προσωπικό «καταφύγιο» έναντι νομικών ευθυνών, υπονομεύει την ουσία της ίδιας της μειονότητας που υποτίθεται ότι υπηρετεί.

Η σιωπή των 24 ημερών μετά την απόφαση μη άρσης της ασυλίας του, επιβεβαιώνει την αδυναμία του να υπερασπιστεί τις πράξεις του ενώπιον των ψηφοφόρων του. Εν κατακλείδι, η πολιτική επιβίωση μέσω της ασυλίας μπορεί να του χάρισε χρόνο, του στέρησε όμως το ηθικό πλεονέκτημα, μετατρέποντας το προφίλ του από «εκφραστή του λαού» σε «πολιτικό φυγά» της δικαιοσύνης.

ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΤΟ 2025, ΖΗΤΗΣΕ ΑΣΠΙΔΑ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΟ 2026: Η μετατόπιση του Οζγκιούρ Φερχάτ στα πρακτικά

Τα κοινοβουλευτικά αρχεία τεκμηριώνουν μια πλήρη πολιτική μεταστροφή του βουλευτή Ροδόπης, Οζγκιούρ Φερχάτ, ο οποίος μέσα σε έναν χρόνο διολίσθησε σε ένα εντελώς αντίθετο σημείο όσον αφορά το θέμα της ασυλίας του. Αυτή η «στροφή 180 μοιρών» έρχεται σε μια περίοδο όπου το κόμμα του βρίσκεται υπό πίεση και ο ίδιος αναζητά νέο πολιτικό «στέγαστρο», δημιουργώντας ένα αίσθημα εξαπάτησης στην κοινή γνώμη της μειονότητας.

Τι περιέχουν τα πρακτικά που αποκρύφτηκαν από την κοινή γνώμη;

Η εντυπωσιακή μετατόπιση του Φερχάτ έχει καταγραφεί στα κοινοβουλευτικά πρακτικά και σε δικαστικά έγγραφα. Η στάση του, από την πρόκληση του 2025 στο αίτημα προστασίας του 2026, αξιολογείται ως η κατάρρευση του πολιτικού προφίλ που ο ίδιος είχε οικοδομήσει.

2025: «Να αρθεί, θα λογοδοτήσω»

Σύμφωνα με τα πρακτικά της Επιτροπής Δεοντολογίας (12 Μαρτίου 2025), ο Φερχάτ ζητούσε επιτακτικά την άρση της ασυλίας του:

«Όποια και αν είναι η απόφαση της επιτροπής, εγώ ο ίδιος ζητώ την άρση της ασυλίας μου. Θα τα αποδείξουμε όλα ενώπιον της δικαιοσύνης. Είμαστε δημοκράτες, δεν διώκουμε δημοσιογράφους».

Τότε, ο βουλευτής είχε συμπεριλάβει στην υπόθεση άλλα 16 άτομα, ανάμεσά τους και προέδρους μη αναγνωρισμένων συλλόγων, χαρακτηρίζοντάς τους «εκπροσώπους της μειονότητας». Με αυτή την κίνηση δημιούργησε μια εικόνα ηρωισμού, δίνοντας το μήνυμα ότι δεν φοβάται το δικαστήριο.

2026: «Να μην αρθεί, χρειάζομαι προστασία»

Την 1η Απριλίου 2026, η θέση του «γενναίου» βουλευτή αντικαταστάθηκε από μια πλήρη υπαναχώρηση. Στριμωγμένος στην ίδια υπόθεση (με διάδικο τον Ν. Αρβανίτη), ο Φερχάτ προέβη σε παρασκηνιακές ενέργειες (lobbying) για να μην αρθεί η ασυλία του. Ενώ παλαιότερα έλεγε «εμείς», πλέον επέλεξε να διαφύγει μόνος του, κρυμμένος πίσω από τη δικαιολογία της «πολιτικής δίωξης».

---

24 ημέρες σιωπής

Ο Οζγκιούρ Φερχάτ απέκρυψε από τον λαό την απόφαση «να μην αρθεί η ασυλία» για συνολικά 24 ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν προέβη σε καμία δήλωση, πιθανότατα επειδή δεν είχε το σθένος να παραδεχθεί ότι πλέον φοβάται το δικαστήριο. Προτίμησε να διατηρήσει την ψεύτικη εικόνα του «καρφιτσωμένου» βίντεο στα social media από το να λογοδοτήσει.

Τα δικαιώματα της μειονότητας ή το πολιτικό μέλλον;

Στη δικογραφία περιλαμβάνονται ισχυρισμοί ότι ο Φερχάτ χρησιμοποίησε παρομοιώσεις με τη «Χρυσή Αυγή» και υποκίνησε τον λαό με βαριές εκφράσεις. Το κρίσιμο ερώτημα είναι:

• Υπερασπίζεται ο Φερχάτ τα δικαιώματα της μειονότητας;

• Ή χρησιμοποιεί τα μειονοτικά δικαιώματα ως «ασπίδα» για να καλύψει τα δικά του νομικά σφάλματα;

Ενώ ο ίδιος απέκτησε τη θωράκιση της ασυλίας, οι υπόλοιποι 16 που ο ίδιος ανακήρυξε «εκπροσώπους της μειονότητας» έμειναν απροστάτευτοι, καθώς δεν διαθέτουν βουλευτική ασπίδα.

Συμπέρασμα: Ένας πολιτικός που πιστεύει στο δίκιο του πηγαίνει στο δικαστήριο και αποστομώνει τον αντίπαλό του. Ο Φερχάτ έκανε το αντίθετο: Κρύφτηκε, απέκρυψε την αλήθεια και εγκατέλειψε εκείνους που τον στήριξαν. Αυτός ο φάκελος θα παραμείνει στη μνήμη των ψηφοφόρων ως το πορτρέτο μιας πολιτικής χρεοκοπίας.

---

Πηγή:batitrakyapostasi.gr  Επιμέλεια: RodopiPress Newsroom