Πακετάρει και φεύγει ο Αϊκούτ. Το άδοξο τέλος του «Σουλτάνου» της Κομοτηνής

 

 

 

 

Τελικά, η περίφημη «παράταση» της θητείας του Τούρκου Γενικού Προξένου στην Κομοτηνή, Αϊκούτ Ουνάλ, αποδείχθηκε πιο σύντομη κι από το ανέκδοτο με τον διπλωμάτη που πίστεψε ότι θα γινόταν ισόβιος ηγεμόνας στη Θράκη.

Εκεί που η Άγκυρα του κουνούσε το μαντήλι της ανανέωσης για έναν ακόμη χρόνο, γεμίζοντάς τον ελπίδες ότι θα προλάβει να εξαντλήσει κάθε ίχνος αυταρχισμού, ξαφνικά του ήρθε η εντολή για άμεση επιστροφή στη βάση.

Τι κρίμα, αλήθεια.

Τι μεσολάβησε όμως και του έκοψαν την εποικοδομητική παρουσία στην Κομοτηνή;

Οι κακές γλώσσες ψιθυρίζουν ότι οι απανωτές γκάφες και οι «αστοχίες» των τελευταίων ημερών έβγαλαν μάτι ακόμη και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, που μάλλον βαρέθηκε να δικαιολογεί τα ασυμμάζευτα.

Μέχρι και εκείνη η εθιμοτυπική, γεμάτη στημένα χαμόγελα, συνάντηση με τον Περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Χριστόδουλο Τοψίδη, πριν από λίγες ημέρες, μοιάζει τώρα με το απόλυτο διπλωματικό κύκνειο άσμα του.

Πήγε, είδε, έβγαλε τις απαραίτητες φωτογραφίες για να έχει να θυμάται τη Θράκη και μετά του έστειλαν το εισιτήριο της επιστροφής. Μια συνάντηση-εξπρές, για έναν Πρόξενο σε πλήρη αποδρομή.

Το πιο απολαυστικό, βέβαια, είναι το κλίμα στους διαδρόμους του Προξενείου, όπου η απόλυτη παγωνιά μετατράπηκε ξαφνικά σε πρόωρη Άνοιξη.

Το επιτόπιο προσωπικό, που μέχρι χθες ζούσε με τον τρόμο των αυταρχικών απολύσεων και έβλεπε συναδέλφους του να διώχνονται κακήν κακώς επειδή δεν δήλωναν τυφλή υποταγή, έχει στήσει κανονικό πάρτι.

Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά, τα χαμόγελα επέστρεψαν και οι πανηγυρισμοί πίσω από τις κλειστές πόρτες δίνουν και παίρνουν, καθώς βλέπουν τον «διώκτη» τους να πακετάρει τις βαλίτσες του.

Την ίδια ώρα, βαθιά ανάσα ανακούφισης παίρνει και η ίδια η τοπική μειονότητα.

Οι ασφυκτικές πιέσεις, το κλίμα διχασμού και ο διαρκής φόβος που προσπαθούσε να επιβάλει ο κ. Ουνάλ στους μειονοτικούς που ήθελαν απλώς να ζήσουν ήρεμα, εξατμίστηκαν μέσα σε μια νύχτα.

Η Θράκη δείχνει ότι δεν ανέχεται «κηδεμόνες» με ημερομηνία λήξης.

Όσο για τον επόμενο που θα καθίσει στην ηλεκτρική καρέκλα του Προξενείου;

Όποιος κι αν είναι ο εκλεκτός που θα στείλει η Άγκυρα για να μαζέψει τα σπασμένα, το μόνο σίγουρο είναι πως θα πρέπει να μελετήσει καλά τα παθήματα του προκατόχου του.

Εκτός κι αν στην Τουρκία έχουν ήδη αποφασίσει ότι η θέση στην Κομοτηνή δεν είναι διπλωματική αποστολή, αλλά εισιτήριο χωρίς επιστροφή για όποιον παίρνει τον ρόλο του πιο σοβαρά απ’ όσο πρέπει.

Καλό ταξίδι, Αϊκούτ, και να μας γράφεις, αν και μεταξύ μας, μάλλον δεν θα λείψεις σε κανέναν!

Πηγή:  Rodopipress, Pame Evro

Σχόλιο Σύνταξης:

Η άδοξη και πρόωρη αυλαία στη θητεία του Αϊκούτ Ουνάλ στο Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής επισφραγίζει το αδιέξοδο μιας πολιτικής που επέλεξε την πόλωση, τις εκκαθαρίσεις εργαζομένων και την προσπάθεια επιβολής ασφυκτικού ελέγχου πάνω στην τοπική μουσουλμανική μειονότητα. Όταν μια διπλωματική αποστολή υπερβαίνει τα όρια της διεθνούς νομιμότητας και επιχειρεί να λειτουργήσει ως παραθεσμικός μηχανισμός εξουσίας, αργά ή γρήγορα εκτίθεται ανεπανόρθωτα. Η κοινωνία της Θράκης, τόσο η χριστιανική όσο και η μουσουλμανική, διαθέτει βαθιές ρίζες ειρηνικής συμβίωσης και δεν έχει ανάγκη από επίδοξους «ηγεμόνες» που διχάζουν για να δικαιολογήσουν τον ρόλο τους. Όποιος κι αν είναι ο διάδοχος που θα επιλέξει η Άγκυρα, οφείλει να λάβει το σαφές μήνυμα: η Κομοτηνή είναι ευρωπαϊκή πόλη ενός κυρίαρχου κράτους δικαίου και η διπλωματία απαιτεί σεβασμό των νόμων και των πολιτών, όχι συμπεριφορές άλλων εποχών.