Από το ισλαμιστικό φολκλόρ του 2024 στο «διπλωματικό» Kermes του 2026: Η Γάζα ως όχημα επιρροής στην Ξάνθη

 

Η εργαλειοποίηση του Παλαιστινιακού ζητήματος και της τραγωδίας στη Γάζα από τους μηχανισμούς του τουρκικού παρακράτους στη Θράκη δεν αποτελεί νέο φαινόμενο. Αποτελεί, ωστόσο, μια εξελισσόμενη στρατηγική που μεταλλάσσεται από γραφικές πορείες στους δρόμους, σε οργανωμένες εκδηλώσεις με άμεση θεσμική διασύνδεση με την Τουρκία. Ο κοινός παρονομαστής ανάμεσα στα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 2024 και το επικείμενο φιλανθρωπικό παζάρι (Kermes) του Οκτωβρίου 2026, αποκαλύπτει μια συντονισμένη ατζέντα.

Η σύνδεση: Ο Μουσταφά Καμπούρ και το τέμενος Μισβακλί

Τον Σεπτέμβριο του 2024, το κέντρο της Ξάνθης έγινε σκηνικό ενός «ισλαμιστικού φολκλόρ», με δεκάδες άτομα να παρελαύνουν φωνάζοντας «Αλλάχ ου Ακμπάρ» και «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».

Υπεύθυνος της πορείας βάσει νόμου ήταν ο Mustafa Kambur (Μουσταφά Καμπούρ), Πρόεδρος της βακουφικής επιτροπής του τεμένους Φελώνης (Misvakli Cami). Την πορεία είχαν πλαισιώσει στελέχη όπως ο τ. Δήμαρχος Ριντβάν Δεληχουσεΐν, ο αναπληρωτής ψευδομουφτής Ahmet Hraloğlu και ο πρόεδρος της παρακρατικής ΤΕΞ, Οζάν Αχμέτογλου.

Δύο χρόνια μετά, η ίδια ακριβώς επιτροπή —το «Βακούφι Ιερού Τεμένους Φελώνης» (Misvaklı Camii Vakfı)— αναβαθμίζει τη δράση της. Αντί για μια πορεία διαμαρτυρίας που συγκέντρωσε περιορισμένο ενδιαφέρον, ετοιμάζει στις 3 και 4 Οκτωβρίου 2026 ένα διήμερο φιλανθρωπικό παζάρι στο γήπεδο της Φελώνης, με διπλό στόχο: τη συγκέντρωση χρημάτων με πρόσχημα τη Γάζα και την ενίσχυση των δεσμών με την τουρκική κρατική Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet).

Από τα συνθήματα, στους λειτουργούς της Diyanet

Η εξέλιξη της μεθοδολογίας είναι προφανής. Το 2024, την πνευματική κάλυψη της πορείας είχε αναλάβει ο τοπικός ιμάμης Εμράχ Σεχ.

Το 2026, το βάρος αναλαμβάνουν απευθείας εισαγόμενα στελέχη από την Κωνσταντινούπολη: ο Doğan Temiz (ιμάμης του Valide-i Cedid) και ο Hüseyin Akbulut (μουεζίνης του Büyük Çamlıca Camii), αμφότεροι με επιβεβαιωμένη θεσμική και υπηρεσιακή σχέση με την Diyanet.

Η επικοινωνιακή τακτική της εκδήλωσης είναι ενδεικτική των προθέσεων.

Οι επίσημες αφίσες του 2026 υποδέχονται τους δύο Τούρκους λειτουργούς χαρακτηρίζοντάς τους «αξιότιμους δασκάλους από τη μητέρα πατρίδα μας», προσδίδοντας έτσι καθαρό εθνικό και αλυτρωτικό συμβολισμό σε μια κατά τα άλλα φιλανθρωπική και θρησκευτική εκδήλωση.

Τα αναπάντητα ερωτήματα για τον έρανο

Όπως και το 2024 η πορεία αγνόησε επιδεικτικά τη δράση της Χαμάς και την τύχη των ομήρων για να εξυπηρετήσει ένα μονομερές αφήγημα, έτσι και το 2026 η συγκέντρωση πόρων για τη Γάζα εγείρει σοβαρά ζητήματα διαφάνειας.

Οι διοργανωτές αναφέρουν ότι «ένα μέρος των εσόδων» θα διατεθεί στους Παλαιστίνιους. Ποιο είναι αυτό το μέρος; Σε ποιον επίσημο φορέα ή διεθνή οργανισμό θα κατατεθούν τα χρήματα; Ποιος ελέγχει τη νομιμότητα ενός τέτοιου εράνου επί ελληνικού εδάφους και ποια είναι η εμπλοκή της τουρκικής Diyanet (αν υπάρχει) στη διαχείριση αυτών των ροών; Μήπως πρέπει να παρέμβει η Πολιτεία και οι αρμόδιες αρχές  προκειμένου να ελεχθεί η δράση της βακουφικής επιτροπής;

Η απουσία ξεκάθαρων απαντήσεων σε αυτά τα ερωτήματα ενισχύει την πεποίθηση πως ο πόνος των Παλαιστινίων χρησιμοποιείται για ακόμη μία φορά στην Ξάνθη όχι ως αυτοσκοπός αλληλεγγύης, αλλά ως ο πλέον βολικός «δούρειος ίππος» για την εδραίωση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή.