Οζγκιούρ Φερχάτ: Το διπλό παιχνίδι, το Προεδρικό Μέγαρο και η πολιτική διπροσωπία

 

 

 Τον τελευταίο χρόνο, η πολιτική παρουσία του ανεξάρτητου βουλευτή Ροδόπης Οζγκιούρ Φερχάτ χαρακτηρίζεται από συνεχείς αντιφάσεις, οι οποίες έχουν προκαλέσει έντονο δημόσιο διάλογο τόσο στη Θράκη όσο και στον ευρύτερο πολιτικό χώρο. Δηλώσεις, δημόσιες εμφανίσεις και πολιτικές επιλογές που συχνά κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για τη συνέπεια του πολιτικού του λόγου, αλλά και για τις πραγματικές προτεραιότητες που υπηρετεί.

Η μεταβολή της πολιτικής συμπεριφοράς του Οζγκιούρ Φερχάτ με την αιφνίδια μετάβασή του από την περσινή θεατρική αποχώρηση διαμαρτυρίας στη φετινή θεσμική ευθυγράμμιση και παρουσία στο Προεδρικό Μέγαρο δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά το νεότερο επεισόδιο μιας διαρκούς πολιτικής και γλωσσικής διπροσωπίας. Η σύγκριση της περσινής στάσης του με τις φετινές επιλογές του αναδεικνύει μια εντυπωσιακή μεταβολή, η οποία δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη και χρήζει πολιτικής αξιολόγησης.

Όσοι παρακολουθούν στενά τα τεκταινόμενα στη Θράκη γνωρίζουν καλά ότι πίσω από τις μεταμορφώσεις του ανεξάρτητου πλέον βουλευτή Ροδόπης κρύβεται η σταθερή διαδρομή ενός πολιτικού που λειτουργεί ως ιμάντας μεταφοράς των επιδιώξεων του τουρκικού προξενείου, εναλλάσσοντας προφίλ ανάλογα με τις ανάγκες της εκάστοτε συγκυρίας.

Η διαδρομή του είναι γεμάτη από δείγματα γραφής που επιβεβαιώνουν έναν παράλληλο σχεδιασμό. Από την κοινοβουλευτική του ανεπάρκεια και την άγνοια βασικών θεμάτων της Θράκης, τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, έως την ανοιχτή στήριξη σε παρακρατικές δομές, τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις της DIYANET στην Αδριανούπολη και την ευθυγράμμιση με το πολιτικό ισλάμ και το ΚΙΕΦ, ο Οζγκιούρ Φερχάτ έχει αποδείξει επανειλημμένα ποιες συμφέροντα υπηρετεί.

Η περσινή του αποχώρηση δίπλα στον Αλέξη Χαρίτση, με πρόσχημα τον Παλαιστίνιο πρόσφυγα, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια υποκριτική κομματική σκηνοθεσία με στόχο τη δημιουργία εντυπώσεων, η οποία φέτος ακυρώθηκε από την ίδια τη φυσική του παρουσία στο Προεδρικό Μέγαρο, αφήνοντας έκθετους όσους πίστεψαν στα περί «αρχών».

Αυτή η τακτική του διπλού παιχνιδιού, που καταγγέλλεται ανοιχτά πλέον ακόμη και από συντονισμένες πολιτικές φωνές της Ροδόπης  αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο των εγκάθετων της περιοχής. Ο Οζγκιούρ Φερχάτ, αφού αξιοποίησε τις πλάτες του προξενείου για να εκλεγεί και αφού συνέβαλε στη διάλυση κομματικών σχηματισμών για να εξυπηρετήσει αλλότριες σκοπιμότητες, συνεχίζει να κινείται χωρίς σαφή πολιτικό έρμα, αλλά με πλήρη υποταγή στα κελεύσματα των παράκεντρων της Άγκυρας. Η Θράκη όμως δεν είναι ξέφραγο αμπέλι, και η πολιτική αξιοπιστία απέναντι στους πολίτες της Ροδόπης δεν οικοδομείται με τακτικισμούς, σιωπή και προξενικές «φούσκες», αλλά με διαφάνεια, συνέπεια και σεβασμό στους θεσμούς της ελληνικής πολιτείας.

Σχόλιο Σύνταξης Η διαρκής διολίσθηση τοπικών πολιτικών παραγόντων σε ρόλους εγκάθετων της Άγκυρας καθιστά επιτακτική την εγρήγορση της τοπικής κοινωνίας και τη θεσμική απάντηση της Αθήνας, ώστε να μπει ένα τέλος στην υποκρισία και την εργαλειοποίηση των δημοκρατικών θεσμών στη Θράκη.