Οζγκιούρ Φερχάτ: Το «Ξέπλυμα» με Μπουγάτσα, οι Φωτογραφίες με τον Μητροπολίτη και οι Τοπικοί Άρχοντες σε Ρόλο Κομπάρσου

 

Σε μια καλά σκηνοθετημένη παράσταση «δημοκρατικής κανονικότητας», ο βουλευτής Ροδόπης, Οζγκιούρ Φερχάτ, εμφανίστηκε στην εκδήλωση της ΑΑΔΕ στην Κομοτηνή ως οπαδός της «γεφυροποίησης» και της ανάπτυξης. Ο κ. Φερχάτ δεν έχασε την ευκαιρία να φωτογραφηθεί για δεύτερη φορά δίπλα στον Μητροπολίτη Παντελεήμονα, επιδιώκοντας ένα θρησκευτικό και κοινωνικό «πιστοποιητικό νομιμοφροσύνης».

Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που ο ίδιος παραμένει αθεράπευτα προσηλωμένος στο προξενικό σύστημα και τις παρακρατικές δομές της Ισίκ Σαδίκ Αχμέτ και της τουρκικής Diyanet. Το πιο εντυπωσιακό, ωστόσο, δεν είναι η διγλωσσία του βουλευτή, αλλά η στάση του τοπικού πολιτικού δυναμικού. Αντιπεριφερειάρχες και δήμαρχοι, ενώ ομνύουν σεβασμό στους νόμους του Κράτους, μετατρέπονται σε «τροχονόμους» της επικοινωνιακής αντεπίθεσης του Προξενείου, αντιμετωπίζοντας τους εκφραστές του ως απλούς «συναδέλφους» για μερικά ψηφαλάκια.

Σχόλιο Συντάκτη

Το θέαμα των τοπικών αρχόντων να χαριεντίζονται με τον κ. Φερχάτ θα ήταν απλώς γραφικό, αν δεν ήταν επικίνδυνο. Ας μην ξεχνάμε την προκλητική ανοχή που επέδειξαν οι «ταγοί» του τόπου μας σε όλες εκείνες τις προξενικές μεθοδεύσεις —στις οποίες συμμετείχε ο Φερχάτ— που οδήγησαν στο ξερίζωμα του ζωικού κεφαλαίου στη Ροδόπη, αφήνοντας τους κτηνοτρόφους μας στο έλεος της μοίρας τους.

Είναι οι ίδιοι «άρχοντες» που σήμερα κάνουν πως δεν βλέπουν τις παρασκηνιακές συνδιαλλαγές του βουλευτή με κάποιους δήθεν «πατριώτες» της περιοχής, οι οποίοι κάτω από το τραπέζι ανταλλάσσουν εξυπηρετήσεις με το προξενικό σύστημα.

Η μπουγάτσα που διαφήμισε ο κ. Φερχάτ είναι ίσως το μόνο πράγμα που δεν είναι «πειραγμένο» σε αυτή την ιστορία. Το να παριστάνει το «καλό παιδί» με τις ευλογίες της τοπικής ηγεσίας, την ώρα που υποτάσσεται σε ξένα κέντρα αποφάσεων, αποτελεί ύβρη για τη Ροδόπη. Το επικοινωνιακό «ξέπλυμα» μέσω της Εκκλησίας και των αθλητικών διοργανώσεων δεν μπορεί να σβήσει τις ευθύνες για την οικονομική και κοινωνική αποσάρθρωση της περιοχής. Οι μάσκες έχουν πέσει, ακόμα κι αν κάποιοι επιμένουν να τις κρατούν στη θέση τους για χάρη της κάλπης.

Πηγή: RodopiPress