Ιμάμ Τζανέρ: Ο Διπρόσωπος «Εγκάθετος» Δήμαρχος και ο Εμπαιγμός της Θράκης

• 
  
  
  

Η «Μεταμόρφωση» του Ιμάμ Τζανέρ: Θρησκευτικός Φονταμενταλισμός ή Πολιτικός Εμπαιγμός;

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Η πρόσφατη παρουσία του Δημάρχου Ιάσμου, κ. Ιμάμ Τζανέρ, στην τελετή ενθρόνισης της Παναγίας «Γιάτρισσας» στο Παλλάδιο, προκαλεί τουλάχιστον θυμηδία σε όσους παρακολουθούν τη συστηματική διολίσθηση του Δήμου Ιάσμου σε ένα ιδιότυπο καθεστώς θρησκευτικού εθνικισμού. Ο άνθρωπος που πριν από δύο χρόνια αρνήθηκε πεισματικά να αγγίξει την εικόνα του Αγίου Αρτεμίου —προστάτη της Ελληνικής Αστυνομίας— προτιμώντας να κρατήσει ένα… ρόδι, εμφανίζεται τώρα ως θεσμικός παραστάτης σε μια κορυφαία ορθόδοξη στιγμή της Ροδόπης.

Το Χρονικό της Ασέβειας

Δεν πρόκειται απλώς για μια αντίφαση, αλλά για μια συνειδητή προσβολή της νοημοσύνης των πολιτών. Ας θυμηθούμε τα πεπραγμένα του:

• Ιανουάριος 2024: Στην κοπή της πίτας των Αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ., ο κ. Ιμάμ Τζανέρ αρνείται να παραλάβει το συμβολικό δώρο της εικόνας του Αγίου Αρτεμίου, εκθέτοντας τον θεσμό που εκπροσωπεί και προσβάλλοντας τους χριστιανούς δημότες του. 

• Δεκέμβριος 2024: Ο ίδιος δήμαρχος καταργεί την κατ’ έθιμο αργία του Πολιούχου του Ιάσμου, Αγίου Νικολάου. Αντί για κλίμα κατάνυξης, επιβάλλει τη διενέργεια «παζαριού» την ημέρα της εορτής, την ώρα που ο ίδιος φέρεται να απολαμβάνει «τούρκικο καφέ» με μέλη φιλοπροξενικών οργανώσεων.

• 5 Δεκεμβρίου 2025: Η «επαναλαμβανόμενη ντροπή». Παρά τις αντιδράσεις, ο Ιμάμ Τζανέρ εμμένει στην απαξίωση του Πολιούχου, την ώρα που χριστιανοί συνεργάτες του (όπως ο κ. Γιάτσος που γιόρταζε) τηρούν σιγή ιχθύος.

• Απρίλιος 2026: Ο «Εγκάθετος» του Ιάσμου, όπως έχει χαρακτηριστεί για τις στενές του σχέσεις με το Τουρκικό Προξενείο, παρίσταται στο Παλλάδιο πλάι στον Μητροπολίτη, σε μια επίδειξη υποκριτικής μετριοπάθειας.

Ο Δήμαρχος των Δύο Προσώπων

Η στάση του κ. Ιμάμ Τζανέρ δεν είναι προϊόν άγνοιας πρωτοκόλλου· είναι μια σκηνοθετημένη ψυχολογική επιχείρηση. Όταν βρίσκεται στον Ίασμο, λειτουργεί ως θιασώτης του πολιτικού ισλάμ, υποβαθμίζοντας τη χριστιανική ιστορία του τόπου και τις παραδόσεις αιώνων. Όταν όμως χρειάζεται να «ξεπλύνει» την εικόνα του μπροστά στις αρχές και την επίσημη Πολιτεία, φοράει το προσωπείο του θεσμικού παράγοντα.

Αποτελεί πρόκληση για το κοινό αίσθημα να βλέπουμε τον άνθρωπο που «αντάλλαξε» την εικόνα του Αγίου Αρτεμίου με ένα ρόδι, να στέκεται τώρα μπροστά στην εικόνα της Παναγίας της «Γιάτρισσας». Ο θρησκευτικός εθνικισμός που καλλιεργεί, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τους «Εγκαθέτους» του Προξενείου, δεν κρύβεται πίσω από τυπικές παρουσίες σε τελετές.

Ο Ίασμος και η Ροδόπη δεν έχουν ανάγκη από δημάρχους-υποκριτές που χρησιμοποιούν την ορθόδοξη πίστη ως επικοινωνιακό άλλοθι. Η θρησκευτική ειρήνη στην περιοχή απαιτεί αμοιβαίο σεβασμό, όχι επικοινωνιακά τεχνάσματα από εκείνους που, στην πράξη, εργάζονται για τη διαγραφή της ιστορικής και θρησκευτικής ταυτότητας του τόπου μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ