Απέλαση Ισίν Καρατζά: Η δικαίωση του τύπου και η αφωνία των Ταγών

 

 

Από την Πλατεία Κομοτηνής στο «Μπλόκο» του Ελευθέριος Βενιζέλος: Η Δικαίωση της Δημοσιογραφικής Έρευνας και η Έκθεση της Δημοτικής Αρχής και των λοιπών Ταγών

Γράφει ο  Νίκος Αρβανίτης

Η υπόθεση της Τουρκοκύπριας τραγουδίστριας Ισίν Καρατζά (Işın Karaca), η οποία οδηγήθηκε σε απέλαση από το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», δεν αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο συνοριακό περιστατικό. Είναι η κατάληξη μιας προκλητικής πορείας που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2024 στην καρδιά της Θράκης και σήμερα εκθέτει ανεπανόρθωτα όσους επέλεξαν τότε να εθελοτυφλούν, με πρώτο τον Δήμαρχο Κομοτηνής, κ. Γιάννη Γκαράνη.

Το Χρονικό της Απέλασης: Persona Non Grata για την Εθνική Ασφάλεια

Η άφιξη της Καρατζά στην Αθήνα για οικογενειακές διακοπές κατέληξε σε πολύωρο περιορισμό και τελικά στην απέλασή της (deport). Οι ελληνικές αρχές, ενεργοποιώντας τις σχετικές λίστες απαγόρευσης εισόδου, κατέστησαν σαφές ότι η καλλιτέχνιδα θεωρείται πλέον persona non grata. Η αιτία; Η δράση της στην Κομοτηνή το 2024, όπου μετέτρεψε μια «πολιτιστική εκδήλωση» σε εθνικιστικό κρεσέντο, ερμηνεύοντας το εμβατήριο της Σμύρνης και αναφωνώντας το «Ne Mutlu Türküm Diyene» παρουσία παραγόντων του Τουρκικού Προξενείου.

Η Προκλητική Στάση της Καρατζά και οι Αντιδράσεις του BTTDD

Η ίδια η καλλιτέχνιδα, αντί να αναλογιστεί τον σεβασμό που οφείλει στη χώρα που την φιλοξενεί, επέλεξε την οδό της θυματοποίησης και της περαιτέρω πρόκλησης.

Δηλώνοντας «αρωγός» του τουρκικού εθνικισμού, ξεκαθάρισε μέσω social media πως «αν χρειαζόταν, θα το ξαναέκανα», επιβεβαιώνοντας την ορθότητα της απόφασης των ελληνικών υπηρεσιών ασφαλείας.

Την ίδια στιγμή, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης (BTTDD), Χασάν Κιουτσούκ, που έχει και σε αυτόν απαγορευθεί η είσοδος στην Ελλάδα, έσπευσε να κάνει λόγο για «συστηματική και αντιδημοκρατική πρακτική». Η ρητορική του, που ταυτίζει την απέλαση μιας εθνικιστικά δρώσας καλλιτέχνιδας με «παρέμβαση στην εθνοτική ταυτότητα», δεν εκπλήσσει, καθώς ακολουθεί την πεπατημένη γραμμή της Άγκυρας στην περιοχή.

Η «Αφωνία» Γκαράνη και η Διάψευση από το Κράτος

Η εξέλιξη αυτή, ωστόσο, φέρνει στο προσκήνιο την πολιτική ευθύνη της δημοτικής αρχής Κομοτηνής και των λοιπών Ταγών της περιοχής. Το 2024, όταν το τότε Komotinipress  (που έκλεισε κάτω από την πίεση του τουρκικού παρακράτους) και η τοπική δημοσιογραφική έρευνα αναδείκνυαν το μέγεθος της πρόκλησης στην κεντρική πλατεία της πόλης, ο κ. Γιάννης Γκαράνης επέλεγε τον δρόμο της υποτίμησης.

• Η «Άγνοια» ως Πολιτική: Ο Δήμαρχος είχε δηλώσει πως «δεν πήγε στην εκδήλωση» και πως «με τα λόγια δεν μπορεί να πάρει θέση», την ώρα που ο Δήμος είχε δώσει την άδεια για τη χρήση της πλατείας.

• Στοχοποίηση του Τύπου: Είχε χαρακτηρίσει τις αντιδράσεις ως «μεμονωμένες» και προερχόμενες από «συγκεκριμένα μέσα», υποστηρίζοντας ότι η τοπική κοινωνία δεν ενοχλήθηκε.

• Το Άλλοθι του «Θεσμού»: Χαρακτήρισε μια εκδήλωση με σαφές εθνικιστικό πρόσημο ως «πολιτιστικό θεσμό», προσφέροντας θεσμικό περιτύλιγμα σε μια δραστηριότητα που σήμερα το κράτος χαρακτηρίζει επίσημα ως απειλή για τη δημόσια τάξη και την εθνική ασφάλεια.

• Η αμνημοσύνη: Ο Δήμαρχος Κομοτηνής και οι λοιποί είχαν σκοπίμως ξεχάσει την συστηματική απαγόρευση εισόδου Ελλήνων Ποντίων στην Τουρκία, καθώς, αποδεικνύεται ότι η Άγκυρα εργαλειοποιεί διαρκώς την «ασφάλεια» για να φιμώσει την ιστορική μνήμη ενώ οι οι εδώ αρμόδιοιε θελοτυφλούσαν μπροστά στην υπονόμευση της Θράκης και του Ποντιακού Ελληνισμού.
• Η άγνοια των περιστατικών: Κεντρικό σημείο αποτέλεσε και η ομιλία του τότε προέδρου του φιλοπροξενικού φοιτητικού βραχίονα GAT του ΣΕΜ Εμρέ Καμίλ, ο οποίος απευθύνθηκε στο κοινό κάνοντας λόγο για τη δυναμική και την ενότητα της «τουρκικής νεολαίας της Δυτικής Θράκης», ενώ ευχαρίστησε ονομαστικά τον Τούρκο Γενικό Πρόξενο, Aykut Ünal, για τη συνεχή στήριξή του. Στο κείμενο είναι εμφανής η μεθοδευμένη διγλωσσία και ο τρόπος δράσης των φιλοπροξενικών συλλόγων στην περιοχή.

 

Συμπέρασμα: Η Ώρα των Ευθυνών

Η χθεσινή απέλαση της Ισίν Καρατζά αποτελεί την πιο ηχηρή διάψευση της στάσης του Δημάρχου Κομοτηνής. Όταν η δημοτική αρχή βαφτίζει «πολιτισμό» την εθνικιστική προπαγάνδα και λοιδορεί τη δημοσιογραφική κάλυψη που προειδοποιεί για τους κινδύνους, τότε καθίσταται μέρος του προβλήματος.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον επιτακτικά προς τον κ. Γκαράνη είναι απλό: Θα συνεχίσει ο Δήμος Κομοτηνής να παραχωρεί την «καρδιά» της πόλης και να θεωρεί «θεσμό» εκδηλώσεις που οδηγούν τους συμμετέχοντες στις λίστες απελάσεων της Ελληνικής Πολιτείας; Η «αφωνία» δεν είναι πλέον επιλογή.