Η «κόκκινη γραμμή» για τη γλώσσα στις άδειες οδήγησης και ο ρόλος των ΣΔΕ

 

Η «κόκκινη γραμμή» για τη γλώσσα στις άδειες οδήγησης και τα ΣΔΕ ως η ουσιαστική γέφυρα ένταξης

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Σε μια έντονη συζήτηση στη Βουλή, ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, απέρριψε κατηγορηματικά το αίτημα του βουλευτή Ροδόπης, Ιλχάν Αχμέτ, για την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας στις θεωρητικές εξετάσεις για την απόκτηση άδειας οδήγησης.

Η πρόταση του Ιλχάν Αχμέτ

Από την πλευρά του, ο βουλευτής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ υπογράμμισε τη σημασία της διευκόλυνσης των πολιτών της μειονότητας που αντιμετωπίζουν γλωσσικά εμπόδια, θεμελιώνοντας το αίτημά του στις αρχές της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπενθύμισε πως στο παρελθόν το κράτος είχε επιτρέψει εξετάσεις σε άλλες γλώσσες, θεωρώντας ότι η τουρκική θα βοηθούσε στην αρτιότερη κατάρτιση των οδηγών από τη Μειονότητα.

ΒΛΕΠΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΙΛΧΑΝ ΑΧΜΕΤ ΕΔΩ

Θεωρητική εξέταση υποψηφίων οδηγών, μεταξύ των άλλων και στην τουρκική γλώσσα, προς διευκόλυνση της λήψης σχετικού διπλώματος οδήγηση

Η «κόκκινη γραμμή» Κυρανάκη για τις άδειες οδήγησης: Η ελληνική γλώσσα ως εγγύηση ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής

Ο κ. Κυρανάκης παρέμεινε αμετακίνητος στη θέση του, θέτοντας τρεις κεντρικούς άξονες για την άρνησή του:

1. Οδική Ασφάλεια και Πιστοποίηση

Ο Υφυπουργός ξεκαθάρισε ότι η άδεια οδήγησης δεν είναι ένα απλό έγγραφο, αλλά μια κρατική πιστοποίηση. Σύμφωνα με τον ίδιο, όποιος επιθυμεί να οδηγεί στους ελληνικούς δρόμους οφείλει να αποδεικνύει ότι μπορεί να κατανοεί τους κανόνες και να επικοινωνεί επαρκώς στην επίσημη γλώσσα του κράτους. Η γνώση της ελληνικής θεωρείται από το Υπουργείο ως απαραίτητο εφόδιο για την ασφαλή συνύπαρξη των οδηγών στο οδικό δίκτυο.

2. Η Ελληνική Γλώσσα ως Συνδετικός Κρίκος

Απαντώντας στις αιτιάσεις περί ευρωπαϊκών πρακτικών, ο κ. Κυρανάκης τόνισε ότι η ελληνική γλώσσα αποτελεί τον συνδετικό κρίκο για μια κοινωνία με συνοχή. Η χρήση της εθνικής γλώσσας στις κρατικές διαδικασίες ενισχύει την κοινή ταυτότητα και διασφαλίζει ότι όλοι οι πολίτες, ανεξαρτήτως καταγωγής, λειτουργούν υπό ένα ενιαίο και κατανοητό πλαίσιο κανόνων.

3. Η ύπαρξη εναλλακτικών λύσεων

Ο Υφυπουργός υπενθύμισε ότι το σύστημα προβλέπει ήδη μέριμνα για ειδικές περιπτώσεις, όπως η φωνητική εξέταση με ακουστικά για όσους δυσκολεύονται στην ανάγνωση, ενώ διατηρείται η εναλλακτική της αγγλικής γλώσσας. «Όχι είναι η απάντηση με κάθε σεβασμό», δήλωσε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι οι Έλληνες πολίτες οφείλουν να επενδύουν στη γλώσσα ως μέσο ένταξης.

Το «Ενδιάμεσο Βήμα»: Η ευθύνη για μόρφωση και ο ρόλος των ΣΔΕ

Σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύεται η θεμελιώδης αρχή ότι οι κυβερνήσεις, μέσω των πολιτικών τους, οφείλουν να κατευθύνουν τους πολίτες προς τη μόρφωση, καθιστώντας τους ενεργά μέλη της κοινωνίας. Η καταπολέμηση του αναλφαβητισμού είναι ο μοναδικός δρόμος ώστε οι πολίτες να μην παραμένουν αβοήθητοι, αλλά να μπορούν να επικοινωνούν αυτόνομα στην επίσημη γλώσσα της χώρας τους.

Σε αυτή την κατεύθυνση, ο ρόλος των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ) είναι καθοριστικός. Η ελληνική πολιτεία, τηρώντας την αρχή ότι οι Έλληνες υπήκοοι οφείλουν να εξετάζονται στην επίσημη γλώσσα, θέσπισε τα ΣΔΕ ως το κατάλληλο εργαλείο θεσμικής και κοινωνικής συμπερίληψης.

Αντί Συμπεράσματος

Αντί της υιοθέτησης λύσεων που μπορεί να θεωρηθεί ότι προκρίνουν την θεσμική παρέκκλιση και  διαιωνίζουν την περιθωριοποίηση— τα ΣΔΕ στη Θράκη παρέχουν τη δομή που επιτρέπει στα μέλη της μειονότητας να κατακτήσουν τις απαραίτητες δεξιότητες. Λειτουργούν ως η ουσιαστική γέφυρα που μετατρέπει την εκπαιδευτική έλλειψη σε πρόσθετο συγκριτικό πλεονέκτημα, προετοιμάζοντας τον πολίτη να ανταποκριθεί στις κρατικές απαιτήσεις στην επίσημη γλώσσα, ενισχύοντας παράλληλα την προσωπικότητα και την επαγγελματική του προοπτική.