Ümit Özdağ και “Γκρίζοι Λύκοι” στην Θράκη!

 

Ümit Özdağ: Ο Αρχιτέκτονας του Τουρκικού Υπερεθνικισμού στη Θράκη και η «Ετεροβαρής» Ανοχή της Αθήνας

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Το Προφίλ: Από το «Βαθύ Κράτος» στην Πολιτική Αρένα

Ο Ümit Özdağ δεν είναι μια τυχαία προσωπικότητα στο τουρκικό πολιτικό σκηνικό. Ως γιος του Muzaffer Özdağ —ηγετικού στελέχους του πραξικοπήματος του 1960 και στενού συνεργάτη του Alparslan Türkeş— ανδρώθηκε ιδεολογικά μέσα στους μηχανισμούς των Γκρίζων Λύκων. Ακαδημαϊκός με ειδίκευση στη γεωπολιτική, ίδρυσε think tanks (όπως το ASAM) που λειτούργησαν ως οργανικοί βραχίονες του τουρκικού «βαθέος κράτους» και των μυστικών υπηρεσιών (MIT). Παρά την πρόσφατη καταδίκη του τον Ιούνιο του 2025 σε 28 μήνες φυλάκιση για υποκίνηση μίσους, ο ηγέτης του κόμματος «Νίκη» (Zafer Partisi) συνεχίζει να εξάγει την υπερεθνικιστική του ατζέντα, στοχοποιώντας πλέον τη Θράκη.

Το Χρονικό των Προκλήσεων: Γκρίζοι Λύκοι και Αμφισβήτηση Κυριαρχίας

Την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026, ο Özdağ πραγματοποίησε μια περιοδεία «υψηλού κινδύνου» σε Κομοτηνή και Ξάνθη, συνοδευόμενος από πολυμελή αντιπροσωπεία. Η επίσκεψη ξεκίνησε από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής και εξελίχθηκε σε μια επίδειξη αναθεωρητισμού:

• Σύμβολα Μίσους στην Ξάνθη: Φωτογραφικό υλικό απαθανάτισε μέλη της συνοδείας του και νεαρά άτομα να σχηματίζουν προκλητικά το σήμα των Γκρίζων Λύκων, επιβεβαιώνοντας τους οργανικούς δεσμούς του κόμματός του με την ακροδεξιά οργάνωση.

• Επαφές με Παρακρατικές Δομές: Ο Özdağ συναντήθηκε με τον ψευδομουφτή Μουσταφά Τράμπα και την ηγεσία της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» (ΙΤΒ) και του ΚΙΕΦ (DEB), υποσχόμενος προστασία στην «τουρκική οντότητα» και αμφισβητώντας ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάνης.

• Ρητορική Υποτίμησης: Με κυνική αλαζονεία δήλωσε πως «η Ελλάδα είναι γεωγραφικά και πληθυσμιακά πολύ μικρή για να μας απειλήσει», συνδέοντας την ειρήνη αποκλειστικά με την ικανοποίηση των τουρκικών αξιώσεων στην περιοχή.

Το Ευρύτερο Πλάνο: Δίκτυα BASAM και Βαλκάνια

Η δραστηριότητα αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Εντάσσεται στη στρατηγική διείσδυσης της Άγκυρας στα Βαλκάνια μέσω δικτύων όπως το κέντρο στρατηγικής BASAM. Χρησιμοποιώντας «πολιτιστικούς» συλλόγους και πρόσωπα-πολιορκητικούς κριούς όπως ο Özdağ, η Τουρκία επιχειρεί να δημιουργήσει προγεφυρώματα επιρροής, προκαλώντας εκεί που η επίσημη διπλωματία επιλέγει συχνά να σιωπά.

---

Η Ασύμμετρη Πραγματικότητα: Η Ανοχή της Αθήνας vs Ο Αποκλεισμός της Άγκυρας

Αυτή η «θεσμική σιωπή» της Αθήνας, που συχνά βαφτίζεται στρατηγική ψυχραιμία, καταλήγει στην πράξη να τροφοδοτεί μια κραυγαλέα ασυμμετρία, η οποία θίγει τον πυρήνα της εθνικής αξιοπρέπειας και της διπλωματικής αμοιβαιότητας. Από τη μία πλευρά, η ελληνική πολιτεία επιδεικνύει μια σχεδόν παθητική ανοχή στον Ümit Özdağ, επιτρέποντάς του να μετατρέπει τη Θράκη σε σκηνικό για εθνικιστικές φιέστες. Η Ελλάδα, οχυρωμένη πίσω από τις δημοκρατικές της αξίες, αφήνει ελεύθερο το πεδίο σε έναν εκφραστή του τουρκικού αναθεωρητισμού να αμφισβητεί την κυριαρχία της μέσα στο ίδιο της το σπίτι.

Στον αντίποδα, η Άγκυρα δείχνει το πιο αυταρχικό της πρόσωπο, υψώνοντας τείχη σε Έλληνες πολίτες που το μόνο τους «έγκλημα» είναι η ιστορική έρευνα. Οι πρόσφατες περιπτώσεις του Κωνσταντίνου Ασλανίδη και του Χαράλαμπου Καπουρτζίδη είναι αποκαλυπτικές: ενώ ο Özdağ αλωνίζει στη Θράκη υποτιμώντας την Ελλάδα, η Τουρκία βαφτίζει «ανεπιθύμητους» και απελαύνει όσους τολμούν να αγγίξουν τις σελίδες της ιστορίας για τον Τοπάλ Οσμάν ή τον Ποντιακό Ελληνισμό.

Αυτή η δυσαναλογία αποκαλύπτει ένα επικίνδυνο διπλωματικό κενό. Η ελληνική πλευρά επιλέγει να μην «ηρωποιεί» τον προκλητικό επισκέπτη, [ο οποίος βρισκόταν σε ιδιωτικού χαρακτήρα επίσκεψη] αλλά την ίδια στιγμή αφήνει απροστάτευτους τους δικούς της ανθρώπους απέναντι στις αυθαιρεσίες της Άγκυρας. Η ανοχή στον Özdağ, όταν δεν συνοδεύεται από μια ανάλογα σθεναρή απαίτηση για τον σεβασμό των Ελλήνων ερευνητών, δεν είναι πλέον στρατηγική επιλογή· είναι μια ετεροβαρής υποχώρηση που επιτρέπει στην τουρκική προπαγάνδα να ορίζει τους κανόνες του παιχνιδιού, την ώρα που η ιστορική αλήθεια και οι εκφραστές της διώκονται με συνοπτικές διαδικασίες.