Αχμέτ Οσμάν Πεχλιβάν: Ο «Εμπροσθοφύλακας» του Τοψίδη και του Ριτβάν Μολλά Ισά
Σε κεντρικό πρόσωπο της πολιτικής επικαιρότητας στη Θράκη εξελίσσεται ο θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Ορεινού Όγκου, Αχμέτ Οσμάν Πεχλιβάν. Η συστηματική παρουσία του σε εκδηλώσεις δομών που κινούνται εκτός του επίσημου θεσμικού πλαισίου της Ελληνικής Πολιτείας, σε συνδυασμό με τους χειρισμούς του στην υγειονομική κρίση της ευλογιάς, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τη στρατηγική της διοίκησης Τοψίδη.
Η «Μοναχική» Παρουσία και η Θεσμική Αυτοσυγκράτηση
Στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου του ψευδομουφτή, ο κ. Πεχλιβάν αποτέλεσε την εξαίρεση στον κανόνα. Παρά τις προσωπικές προσκλήσεις προς το σύνολο των εκλεγμένων βουλευτών και δημάρχων της μειονότητας, ήταν ο μοναδικός αιρετός που έδωσε το «παρών».
Ενώ η πλειοψηφία των εκλεγμένων εκπροσώπων επέλεξε την οδό της αυτοσυγκράτησης, αποφεύγοντας την ανοιχτή ταύτιση με δομές που αμφισβητούν τη νομιμότητα, ο κ. Πεχλιβάν λειτούργησε ως ο επίσημος «σύνδεσμος» με το παρασκήνιο. Η κίνηση αυτή, σε συνδυασμό με την παρουσία του στη γενική συνέλευση του Συλλόγου Σετσέκ (Seçek) στον Κέχρο —λίγο μετά την ιστορική αναγνώριση των Αλεβιτών της Ρούσσας από το κράτος— καταδεικνύει μια συνειδητή διολίσθηση προς τον «πολιτικό εθνικισμό».
Από τον Πολιτικό Εθνικισμό στην Οικονομική Καταστροφή
Πέρα από το θεσμικό σκέλος, ο κ. Πεχλιβάν βρίσκεται στο στόχαστρο για τον ρόλο του στην εξάπλωση της ευλογιάς των προβάτων. Ως υπεύθυνος για τον ορεινό όγκο, του καταλογίζεται συνυπευθυνότητα για:
-
Τη διοργάνωση μαζικών εκδηλώσεων (Ύψωμα Χίλια, Αλάν Τεπέ) εν μέσω περιοριστικών μέτρων.
-
Την πλημμελή τήρηση των κανόνων βιοασφάλειας, που οδήγησε στη θυσία χιλιάδων αιγοπροβάτων.
-
Τη σιωπή απέναντι σε παραβάσεις που θυσίασαν την τοπική κτηνοτροφία στον βωμό των «εθνικιστικών δράσεων».
Η Ανάλυση: Γιατί ο Πεχλιβάν;
Η στάση του Αντιπεριφερειάρχη δεν ερμηνεύεται πλέον ως προσωπικό «ατόπημα», αλλά ως μια περίτεχνη πολιτική στρατηγική της διοίκησης της ΠΑΜΘ με την έγκριση της Διοίκησης Χρ. Τοψίδη και την ανοχή του Αντιπεριφερειάρχη Ροδόπης κ. Μανώλη Ταπατζά..
-
Ο «Απορροφητήρας» Κραδασμών: Με το ήπιο και χαμηλών τόνων προφίλ του, ο κ. Πεχλιβάν μπορεί να διεισδύει σε «γκρίζες ζώνες» προκαλώντας λιγότερες αντιδράσεις από ό,τι ένας δηλωμένος σκληροπυρηνικός.
-
Η Κάλυψη του Συστήματος: Λειτουργεί υπό την πολιτική ομπρέλα του Ριτβάν Μολλά Ισά, ο οποίος φαίνεται να χαράζει τη γραμμή από τα μετόπισθεν, χρησιμοποιώντας τον κ. Πεχλιβάν ως το εκτελεστικό όργανο που «βγάζει το φίδι από την τρύπα».
-
Το «Διπλό Ταμπλό» Τοψίδη: Η παραμονή του κ. Πεχλιβάν στη θέση του υποδηλώνει την έγκριση του Περιφερειάρχη. Η διοίκηση φαίνεται να «αγοράζει» την εύνοια του σκληρού πυρήνα της μειονότητας, επιτρέποντας σε ένα στέλεχός της να νομιμοποιεί παρακρατικές δομές, ενώ οι υπόλοιποι αιρετοί απολαμβάνουν την ασφάλεια του θεσμικού τους ρόλου.
Συμπέρασμα
Ο Αχμέτ Οσμάν Πεχλιβάν δεν είναι ο «αδύναμος κρίκος» της διοίκησης, αλλά ο πολιτικός εμπροσθοφύλακας μιας τακτικής που επιτρέπει στη διοίκηση Τοψίδη να πατά (κι αυτός) σε δύο βάρκες. Ωστόσο, το κόστος αυτής της πολιτικής —τόσο σε θεσμικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο για την κτηνοτροφία της Θράκης— αρχίζει πλέον να γίνεται δυσβάσταχτο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου