Άγγελος Σολακίδης – Η Μνήμη ανάμεσα στην Ιστορική Αλήθεια και την Προπαγάνδα

 

 

Η 29η Ιανουαρίου αποτελεί για τη Ροδόπη μια ημερομηνία ορόσημο, που κουβαλά το βάρος μιας τραγωδίας η οποία σημάδεψε τη νεότερη ιστορία της Θράκης. Η δολοφονική επίθεση κατά του Άγγελου Σολακίδη το 1990 δεν ήταν ένα απλό ποινικό συμβάν· ήταν η θρυαλλίδα που πυροδότησε μια κοινωνική και πολιτική έκρηξη, οι επιπτώσεις της οποίας φτάνουν μέχρι το σήμερα.

Το Χρονικό της Θυσίας: Μια Αλήθεια που δεν Παραγράφεται

Σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αστάθειας για την Ελλάδα, υπό την οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα, ο 51χρονος τελωνειακός Άγγελος Σολακίδης βρέθηκε ανυπεράσπιστος στο Νοσοκομείο Κομοτηνής. Ενώ νοσηλευόταν υπό την επήρεια νάρκωσης μετά από χειρουργική επέμβαση, δέχθηκε μια αποτρόπαια φονική επίθεση με σιδερένιο σκαμπό από μουσουλμάνο συννοσηλευόμενό του.

Η βιαιότητα του εγκλήματος συγκλόνισε την τοπική κοινωνία. Ο δράστης (αγρότης από το Μ. Πιστό) συνελήφθη, αλλά δεν οδηγήθηκε ποτέ σε δίκη, καθώς αυτοκτόνησε λίγο αργότερα στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ροδόπης. Παρά τις προσπάθειες ορισμένων κύκλων σήμερα να υποβαθμίσουν το γεγονός σε «αμόκ ενός σχιζοφρενούς» ή σε «τυχαίο περιστατικό», η ιστορική πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη: Η ανθρώπινη ζωή του Σολακίδη ήταν η πρώτη και μοναδική απώλεια εκείνων των ημερών.

Η Πολιτική Εργαλειοποίηση και η “Μισή Αλήθεια”

Το έγκλημα αυτό πυροδότησε μια σειρά από αντιδράσεις που καθόρισαν την επόμενη δεκαετία. Η οργή του χριστιανικού πληθυσμού οδήγησε στα επεισόδια της 29ης Ιανουαρίου και τις καταστροφές μειονοτικών καταστημάτων. Την ίδια στιγμή, το Τουρκικό Προξενείο, υπό τον Ντενίζ Μπουλκούμπαση, εκμεταλλεύτηκε την ένταση για να εισαγάγει τον όρο “soyadas” (ομοεθνής), παραβιάζοντας κατάφωρα τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Σήμερα, οι φιλοπροξενικοί διοργανωτές εθνικιστικών εκδηλώσεων επιχειρούν μια συστηματική αποσιώπηση. Μιλούν για «Νύχτα Κρυστάλλων» εστιάζοντας αποκλειστικά στις υλικές ζημιές των καταστημάτων –οι οποίες αποκαταστάθηκαν πλήρως από το κράτος– ενώ διαγράφουν εντελώς από το αφήγημά τους τη δολοφονία του Σολακίδη που προηγήθηκε. Αυτή η επιλεκτική μνήμη δεν υπηρετεί τη συνύπαρξη· υπηρετεί την προπαγάνδα της μονομερούς θυματοποίησης.

Η Στρατηγική της Αποσιώπησης

Από τη μία πλευρά, οι φιλοπροξενικοί διοργανωτές εθνικιστικών εκδηλώσεων επιχειρούν να διαγράψουν πλήρως τα γεγονότα που προηγήθηκαν των βίαιων επεισοδίων της 29ης Ιανουαρίου. Στο αφήγημά τους, ο Σολακίδης δεν υπήρξε ποτέ. Η ιστορία τους ξεκινά απευθείας από τις σπασμένες βιτρίνες, απομονώνοντας την αντίδραση από την οδυνηρή της αιτία: τη δολοφονία ενός ανήμπορου ανθρώπου μέσα σε δημόσιο νοσοκομείο. Αυτή η επιλεκτική μνήμη δεν υπηρετεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά τη μονομερή θυματοποίηση.

Η Παγίδα της Υποβάθμισης

Από την άλλη πλευρά, συναντάμε κείμενα που, ενώ αναφέρουν τον θάνατο του Σολακίδη, σπεύδουν να τον υποβαθμίσουν σε «τυχαίο περιστατικό» ή «αμόκ ενός σχιζοφρενούς». Πρόκειται για μια έμμεση προσπάθεια να αποσυνδεθεί το έγκλημα από το κλίμα μίσους που καλλιεργούνταν τότε στην περιοχή. Όταν μια ανθρώπινη ζωή θυσιάζεται, ο χαρακτηρισμός της ως «τυχαίο γεγονός» προσβάλλει τη μνήμη του νεκρού και αθωώνει τους ηθικούς αυτουργούς που όπλισαν το χέρι του δράστη, όποια κι αν ήταν η ψυχική του κατάσταση. Η προσπάθεια ορισμένων κύκλων να εμφανίσουν την Ελλάδα ως θύτη, «ξεχνώντας» ότι το πρώτο και μοναδικό θύμα εκείνων των ημερών ήταν ο Άγγελος Σολακίδης, αποτελεί κορύφωση της υποκρισίας.

Με την πάγια τακτική της μονομερούς θυματοποίησης, η τουρκική προπαγάνδα βαφτίζει την 29η Ιανουαρίου «λευκή ημέρα τιμής και αντίστασης», επιχειρώντας να επιβάλει μια παραχαραγμένη ιστορική ανάγνωση των γεγονότων του 1990 που ξεκινά και τελειώνει στις υλικές ζημιές μειονοτικών καταστημάτων. Εστιάζοντας αποκλειστικά στην καταδίκη του Σαδίκ Αχμέτ και κάνοντας λόγο για οργανωμένες επιθέσεις «σκοτεινών κύκλων» υπό την επίβλεψη των αρχών, το εν λόγω αφήγημα αποσιωπά πλήρως τη στυγερή δολοφονία του Άγγελου Σολακίδη μέσα στο νοσοκομείο —το γεγονός δηλαδή που αποτέλεσε την πραγματική θρυαλλίδα της κοινωνικής έκρηξης— αποδεικνύοντας ότι στόχος της Άγκυρας δεν είναι η συμφιλίωση, αλλά η εργαλειοποίηση της ιστορίας μέσω της συνειδητής διαγραφής της ανθρώπινης απώλειας της χριστιανικής πλευράς.

Σεβασμός στη Μνήμη, Όχι στο Μίσος

Το RodopiPress υποστηρίζει ότι η πραγματική συνύπαρξη στη Θράκη δεν χτίζεται πάνω σε μισές αλήθειες. Η μνήμη του Άγγελου Σολακίδη πρέπει να αποκατασταθεί. Όχι για να αναπαράξουμε το μίσος του παρελθόντος, αλλά για να δείξουμε ότι ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή είναι αδιαπραγμάτευτος.

Η ονοματοδοσία μιας οδού προς τιμήν του θα ήταν η ελάχιστη απάντηση απέναντι σε όσους –είτε από τον Δήμο, είτε από τα φιλοπροξενικά κέντρα, είτε από ιδεολογικές αγκυλώσεις– επιμένουν να αποσιωπούν την αλήθεια. Η ιστορία της Θράκης ανήκει σε όλους μας και δεν επιτρέπεται σε κανέναν να σκίζει τις σελίδες που δεν τον βολεύουν.