FUEN: Η τουρκική διείσδυση, τα ψηφίσματα στο Ελσίνκι και η απάντηση για τις Μουφτείες στη Θράκη

 

Η «Βιομηχανία Ψηφισμάτων» της FUEN και η Πραγματικότητα στη Θράκη: Απάντηση στην Προπαγάνδα

Η πρόσφατη υιοθέτηση ενός ακόμη ανυπόστατου ψηφίσματος από τη Συνέλευση των Αντιπροσώπων της FUEN (Federal Union of European Nationalities) στο Ελσίνκι στερείται κάθε νομικής, ιστορικής και θεσμικής σοβαρότητας.

Για πολλοστή φορά, ένας υποτιθέμενος ευρωπαϊκός φορέας μετατρέπεται σε βήμα εξυπηρέτησης αναθεωρητικών επιδιώξεων τρίτων χωρών, υιοθετώντας άκριτα το αφήγημα εγχώριων φερεφώνων (όπως η ABTTF, ο BTAYTD και το κόμμα DEB).

Η προσπάθεια της FUEN να παρέμβει στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας και να επιβάλει τη δική της «ατζέντα» για τη Μουσουλμανική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης αποδομείται πλήρως από τις επίσημες ελληνικές θέσεις, το ευρωπαϊκό κράτος δικαίου και την αποκάλυψη του τρόπου λειτουργίας του ίδιου του οργανισμού.

1. Η Άλωση της FUEN: Πώς η Άγκυρα Ύφανε το Δίκτυο Διείσδυσης

Η FUEN αυτοπαρουσιάζεται ως δήθεν ανεξάρτητος θεματοφύλακας των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, ο οργανισμός έχει υποστεί μια μεθοδική και δομική διείσδυση από το τουρκικό κράτος, μετατρέποντάς τον σε μηχανισμό νομιμοποίησης ξένων εθνικιστικών αφηγημάτων:Η Θεσμοθέτηση της TAG: Η Τουρκία κατάφερε να ιδρύσει εντός της FUEN την Ομάδα Εργασίας Τουρκικών Μειονοτήτων/Κοινοτήτων (TAG). Η ομάδα αυτή λειτουργεί ως ένας «οργανισμός μέσα στον οργανισμό», ο οποίος κατευθύνεται, συντονίζεται και χρηματοδοτείται συστηματικά από κρατικούς φορείς της Άγκυρας, όπως η Διεύθυνση για τους Τούρκους του Εξωτερικού και τις Συναφείς Κοινότητες (YTB).Η «Βιομηχανία» Οργανώσεων-Μελών: Μεθοδικά, η Άγκυρα ωθεί στην εγγραφή και ένταξη δεκάδων ελεγχόμενων οργανώσεων (πολλές εκ των οποίων υφίστανται μόνο «στα χαρτιά») στη Συνέλευση της FUEN. Με τον τρόπο αυτό, έχει δημιουργηθεί ένα συμπαγές, κατευθυνόμενο λόμπι ψηφοφόρων εντός του οργανισμού, το οποίο εξασφαλίζει την αυτόματη υπερψήφιση οποιουδήποτε αναθεωρητικού κειμένου εξυπηρετεί την τουρκική εξωτερική πολιτική.Παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης: Μέσω αυτού του ελεγχόμενου μηχανισμού, το ψήφισμα κάνει λόγο για «Τουρκική Μειονότητα», ερχόμενο σε ευθεία σύγκρουση με τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923), η οποία αναγνωρίζει ρητά και απαρέγκλιτα Μουσουλμανική (και όχι εθνική) μειονότητα στη Θράκη.

2. Μουφτείες: Γιατί οι Μουφτήδες δεν Εκλέγονται με Πολιτικές Κάλπες.

Το κεντρικό επιχείρημα του ψηφίσματος περί «δικαιώματος εκλογής μουφτήδων» καταρρίπτεται από τη νομική και θεσμική φύση του αξιώματος στην Ελλάδα: Δικαστικές Αρμοδιότητες: Στην ελληνική έννομη τάξη, οι Μουφτήδες δεν είναι απλοί ιερωμένοι. Ασκούν θρησκευτικά, διοικητικά και δικαστικά καθήκοντα (εφαρμογή του ισλαμικού νόμου – Σαρία σε συγκεκριμένες οικογενειακές και κληρονομικές σχέσεις). Κράτος Δικαίου. Σε καμία δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα δεν εκλέγονται οι δικαστές και οι δημόσιοι λειτουργοί με καθολική ψηφοφορία ή πολιτικές κάλπες. Ο διορισμός τους από το κράτος εγγυάται τη νομιμότητα, την αμεροληψία και την εγκυρότητα των δικαστικών τους αποφάσεων, οι οποίες εκδίδονται στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας.

3. Ο Εκσυγχρονισμός των Μουφτειών (Νόμος 4964/2022)

Το ψήφισμα της FUEN διαστρεβλώνει πλήρως την πραγματικότητα γύρω από τον Νόμο 4964/2022. Η Ελλάδα δεν «περιόρισε» τη θρησκευτική ελευθερία, αλλά αντίθετα θωράκισε θεσμικά και εκσυγχρόνισε τις Μουφτείες. Συμμετοχή της Μειονότητας: Με βάση τον νόμο, συγκροτείται ειδική Συμβουλευτική Επιτροπή αποτελούμενη αποκλειστικά από διακεκριμένα μέλη της Μειονότητας (στην οποία συμμετέχουν πλέον και γυναίκες). Η επιτροπή αυτή αξιολογεί και προτείνει τους επικρατέστερους υποψηφίους για τη θέση του Μουφτή. Διαφάνεια: Η διαδικασία αυτή εφαρμόστηκε υποδειγματικά στον ορισμό του Μουφτή Διδυμοτείχου, εξασφαλίζοντας ότι η ηγεσία της μειονότητας διαθέτει την απαραίτητη θεολογική κατάρτιση και αποδοχή.

4. Η Απόλυτη Υποκρισία των Επικριτών.

Η ρητορική των οργανώσεων που υποκίνησαν το ψήφισμα (ABTTF, DEB) αγγίζει τα όρια του παραλόγου. Το παράδειγμα της Τουρκίας: Ενώ εγκαλούν την Ελλάδα, στην ίδια την Τουρκία οι Μουφτήδες είναι κρατικοί υπάλληλοι που διορίζονται απευθείας από την Κυβέρνηση μέσω της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet). Εκεί η «εκλογή» δεν υφίσταται ούτε ως ιδέα. Ισονομία και Ισοπολιτεία: Η Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγγυάται πλήρως τα ατομικά, θρησκευτικά και πολιτικά δικαιώματα όλων των Ελλήνων μουσουλμάνων. Οι αναφορές περί «διακρίσεων» σε σύγκριση με άλλες κοινότητες είναι ανυπόστατες, καθώς καμία άλλη θρησκευτική κοινότητα στην Ελλάδα δεν ασκεί δικαστική εξουσία.Συμπέρασμα. Τα «πυροτεχνήματα» της FUEN στο Ελσίνκι, προϊόν ενός καλά ενορχηστρωμένου τουρκικού λόμπι, δεν πρόκειται να αλλάξουν τη νομική πραγματικότητα. Η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο και στις προβλέψεις της Συνθήκης της Λωζάνης. Αντί η FUEN να γίνεται φερέφωνο εθνικιστικών σκοπιμοτήτων, θα όφειλε να στρέψει το βλέμμα της σε χώρες όπου οι μειονότητες έχουν κυριολεκτικά αφανιστεί. Στη Θράκη, η μουσουλμανική μειονότητα ευημερεί, αναπτύσσεται και απολαμβάνει στο ακέραιο τις αρχές της ισονομίας και της ισοπολιτείας μέσα σε ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό κράτος δικαίου.

Σχόλιο Σύνταξης

Η αξιοπιστία της FUEN κρίνεται στην απόσταση ανάμεσα στη διακηρυγμένη υπεράσπιση των μειονοτικών δικαιωμάτων και στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τη Θράκη. Το συγκεκριμένο ψήφισμα ενισχύει την εικόνα ενός οργανισμού που προσφέρει διεθνές βήμα σε συγκεκριμένες οργανώσεις, χωρίς να αναδεικνύει με την ίδια επιμονή την πολυφωνία της μουσουλμανικής μειονότητας και την ελληνική θεσμική επιχειρηματολογία.

Η ψήφος ενός συνεδρίου δεν μετατρέπει μια πολιτική διεκδίκηση σε δεσμευτικό κανόνα δικαίου. Ούτε η ευρωπαϊκή ονομασία ενός φορέα καθιστά τις αποφάσεις του αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η FUEN δικαιούται να παρεμβαίνει στον δημόσιο διάλογο· οι θέσεις της, όμως, υπόκεινται σε έλεγχο, αμφισβήτηση και τεκμηριωμένη κριτική.

Η έκφραση «βιομηχανία ψηφισμάτων» περιγράφει ακριβώς αυτή την ανακύκλωση συγκεκριμένων διεκδικήσεων, οι οποίες επιστρέφουν στη Θράκη με το περιτύλιγμα της διεθνούς δικαίωσης. Οι οργανώσεις που τις προωθούν δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως οι αποκλειστικοί εκπρόσωποι κάθε μουσουλμάνου συμπολίτη μας. Η μειονότητα έχει διαφορετικές φωνές, κοινωνικές ανάγκες και πολιτικές επιλογές που δεν χωρούν σε ένα ενιαίο εθνικό αφήγημα.

Το ζητούμενο είναι σαφές: πλήρης προστασία των δικαιωμάτων, έλεγχος της ελληνικής πολιτείας για κάθε πραγματική παράλειψη και εξίσου αυστηρός έλεγχος όσων επικαλούνται τη μειονότητα για να ασκήσουν πολιτική πίεση. Η Θράκη χρειάζεται ισονομία στην πράξη, ευκαιρίες και ελεύθερους πολίτες. Κανένας οργανισμός δεν αποκτά δικαίωμα κηδεμονίας επειδή ψηφίζει ότι ενδιαφέρεται γι’ αυτούς.