Η Θράκη της Γνώσης απέναντι στα Στεγανά του Φόβου: Ποιος Φοβάται την «Ομαλότητα»;

 

 

Η Θράκη της Γνώσης απέναντι στα Στεγανά του Φόβου: Ποιος Φοβάται την «Ομαλότητα»;

Η Κομοτηνή αποτελεί ένα μοναδικό μωσαϊκό όπου χριστιανοί και μουσουλμάνοι συμβιώνουν επί αιώνες. Πρόσφατα, οι μαθητές του Μειονοτικού Γυμνασίου-Λυκείου πραγματοποίησαν μια εκπαιδευτική περιήγηση στα σημαντικότερα τοπόσημα της πόλης: από το Εσκί Τζαμί (το παλαιό τέμενος) και τη Μουφτεία, μέχρι τον ιστορικό Ιερό Ναό της Παναγίας και το Βυζαντινό Φρούριο.

Αυτή η αυτονόητη πράξη εξωστρέφειας, όμως, προκάλεσε μια αναπάντεχη «θύελλα» αντιδράσεων από συγκεκριμένους κύκλους της μειονότητας. Χρησιμοποιώντας τη λαϊκή παροιμία «με κουβαλητό νερό, ο μύλος δεν γυρίζει», επιχείρησαν να αμφισβητήσουν τη νομιμοποίηση των επίσημων θεσμών και να παρουσιάσουν τη συνύπαρξη ως ένα «τεχνητό κατασκεύασμα» της Αθήνας.

Η Σύγκρουση των Αφηγημάτων

Για όποιον δεν γνωρίζει τις ισορροπίες στην περιοχή, το διακύβευμα είναι απλό:

• Από τη μία πλευρά, υπάρχει η επιθυμία των νέων παιδιών, Ελλήνων πολιτών, να γνωρίσουν την ιστορία του τόπου τους, να μιλήσουν με τους θεσμικούς εκπροσώπους της θρησκείας τους και να σπάσουν τα στεγανά του παρελθόντος.

• Από την άλλη πλευρά, παρατηρείται μια στείρα άρνηση και μια προσπάθεια επιβολής μιας «γκρίζας» ατζέντας, που θέλει τη νεολαία απομονωμένη σε ιδεολογικά γκέτο, μακριά από κάθε επαφή με την επίσημη ελληνική πολιτεία.

Ποιος Φοβάται την Ομαλότητα;

Οι επικριτές της επίσκεψης δεν φοβούνται την «εργαλειοποίηση» των μαθητών, όπως διατείνονται. Φοβούνται την ομαλότητα. Φοβούνται τη στιγμή που οι νέοι της μειονότητας θα συνειδητοποιήσουν ότι οι θεσμοί —όπως η Μουφτεία— είναι εκεί για να υπηρετούν τους πολίτες και όχι για να αποτελούν πεδία διπλωματικών αντεγκλήσεων.

Η κατηγορία περί «κατάχρησης εμπιστοσύνης» των γονέων αποτελεί προσβολή στη νοημοσύνη των ίδιων των οικογενειών της μειονότητας. Οι γονείς που εμπιστεύονται τα παιδιά τους στο εκπαιδευτικό σύστημα, επιζητούν για αυτά ένα μέλλον ισονομίας και όχι περιθωριοποίησης.

Το Ποτάμι δεν Γυρίζει Πίσω

Τελικά, η παροιμία δικαιώνεται, αλλά από την ανάποδη: Ο μύλος της οπισθοδρόμησης είναι αυτός που στερεύει, γιατί το νερό που τον κινούσε —ο φόβος και ο διχασμός— μοιάζει πλέον ξένο και «κουβαλητό».

Η πραγματικότητα στην Κομοτηνή του 2026 δεν περιμένει τις εγκρίσεις κανενός αυτόκλητου «κηδεμόνα». Οι νέοι της Θράκης πηγαίνουν πλέον εκεί που είναι οι πολλοί, εκεί που είναι η γνώση και η εξέλιξη. Και όπως λέει μια άλλη παροιμία: «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω».