Μύκη: Σκηνοθετημένο Ιφτάρ , «μαύρο χρήμα» , παγωμένο φαγητό

Μύκη: Ένα σκηνοθετημένο Ιφτάρ «δύο ταχυτήτων» με τουρκική σφραγίδα και μαύρο χρήμα

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Πίσω από τις θριαμβευτικές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα και τις φωτογραφίες με τις παιδικές παραδοσιακές φορεσιές, η πραγματικότητα του προχθεσινού Ιφτάρ στη Μύκη (24/2) απέχει πολύ από το «κλίμα ενότητας» που προσπάθησαν να φιλοτεχνήσουν οι διοργανωτές. Το ρεπορτάζ του RodopiPress φέρνει στο φως τα σκοτεινά σημεία μιας διοργάνωσης που λειτούργησε περισσότερο ως εργαλείο προπαγάνδας παρά ως θρησκευτική κατάνυξη.

Η ξαφνική αλλαγή τοποθεσίας και ο ρόλος του Κιούρτ

Το πρώτο ερώτημα που προκύπτει αφορά την «άτακτη» μεταφορά της εκδήλωσης. Ενώ ο Δήμαρχος Μύκης, Αχμέτ Κιούρτ, είχε αρχικά αναγγείλει πως το Ιφτάρ θα πραγματοποιούνταν στη Σμίνθη, την τελευταία στιγμή η τοποθεσία άλλαξε για τη Μύκη.

Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως προσπάθεια ελέγχου του σκηνικού, με τον κ. Κιούρτ να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο, επισκιάζοντας ακόμα και τον ψευδομουφτή Μουσταφά Τράμπα, σε μια προσπάθεια να επιδείξει «έργο» στους υψηλούς προσκεκλημένους από την Τουρκία.

Φιλοξενούμενοι στο κρύο, «επίσημοι» στις σόμπες

Η εικόνα των 300-350 παρευρισκομένων, αριστοτεχνικά τοποθετημένων στον χώρο ώστε να φαίνονται περισσότεροι (οι διοργανωτές έκαναν λόγο για 1.000 άτομα), χρησιμοποιήθηκαν ως το απαραίτητο «background» των φωτογραφιών. Η αντιμετώπισή τους όμως δεν ήταν ενιαία:

Διαχωρισμός: Οι «υψηλοί προσκεκλημένοι» (Başkonsolos, Δήμαρχος Κοτζάελι κ.α.) απολάμβαναν τη ζεστασιά από σόμπες υγραερίου που είχαν τοποθετηθεί ειδικά γύρω τους.
Η πραγματικότητα: Ο απλός κόσμος αφέθηκε να δειπνήσει μέσα στο κρύο και την έντονη υγρασία της ορεινής περιοχής.
Ποιότητα: Σοβαρά ερωτηματικά εγείρονται για την ποιότητα και την προέλευση του φαγητού που σερβιρίστηκε στις μάζες, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν αντιστοιχούσε στη φιέστα που παρουσιάστηκε.

Η πολιτισμική «οικειοποίηση» των Πομάκων

Για ακόμα μια φορά, η προπαγάνδα χρησιμοποίησε τα παιδιά της περιοχής ως «ντεκόρ». Ωστόσο, η αντίφαση ήταν οφθαλμοφανής: τα παιδιά φορούσαν παραδοσιακές πομακικές στολές, οι οποίες δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την τουρκική παράδοση.

Η προσπάθεια των διοργανωτών να βαφτίσουν «τουρκικό» οτιδήποτε τοπικό, σκοντάφτει στην αυθεντική λαογραφία της περιοχής. Μάλιστα, σε φωτογραφικά στιγμιότυπα καταγράφηκε μέχρι και η χρήση της ημισελήνου σε παραλλαγή, υπογραμμίζοντας τον ιδεολογικό προσανατολισμό της σύναξης.

Απουσίες και «Μαύρο Χρήμα»

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η απουσία των Δημάρχων Ιάσμου (Τζανέρ) και Αρριανών (Ερδέμ), γεγονός που μαρτυρά εσωτερικές ισορροπίες και διαφωνίες στον άτυπο μηχανισμό της Μειονότητας.

Την ίδια στιγμή, οι πληροφορίες για χρηματοδότηση της εκδήλωσης με «μαύρο χρήμα» από τουρκοδήμαρχους ενισχύουν την πεποίθηση πως τέτοιες εκδηλώσεις αποτελούν προϊόν εξωθεσμικών συναλλαγών με σκοπό τη διατήρηση της επιρροής της Άγκυρας στην περιοχή.

Συμπέρασμα: Το Ιφτάρ στη Μύκη δεν ήταν μια στιγμή θρησκευτικής αλληλεγγύης, αλλά μια καλοκουρδισμένη επιχείρηση επικοινωνιακής εκμετάλλευσης των κατοίκων της ορεινής Ξάνθης.

Η Σφραγίδα του Εθνικισμού πάνω από το Ιφτάρ

«Δεν ήταν όμως μόνο η αισθητική των παραδοσιακών στολών που αλλοιώθηκε. Ο φωτογραφικός φακός του RodopiPress κατέγραψε την τοποθέτηση συμβόλων με την ημισέληνο και το αστέρι σε παραλλαγή, αναρτημένων σε περίοπτη θέση. Η επιλογή αυτή δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας: η εκδήλωση στη Μύκη δεν είχε στόχο τη θρησκευτική κατάνυξη των Πομάκων της περιοχής, αλλά τη σφράγιση του χώρου με σύμβολα που εξυπηρετούν την τουρκική προπαγάνδα. Η ημισέληνος σε αυτή τη μορφή λειτουργεί ως “ταυτότητα” της διοργάνωσης, επιβεβαιώνοντας πως ο Αχμέτ Κιούρτ και οι καλεσμένοι του από το Κοτζάελι δεν ήρθαν για προσευχή, αλλά για επίδειξη ισχύος και ιδεολογική κατάληψη της ορεινής Ξάνθης.»

Αχμέτ Κιούρτ – Ο Δήμαρχος των «Παραλλήλων Δομών» και του Πολιτικού Ισλάμ

Ο Αχμέτ Κιούρτ δεν είναι ένας τυπικός αυτοδιοικητικός της ορεινής Ξάνθης. Πρόκειται για ένα πρόσωπο με βαθύ παρελθόν στον μειονοτικό εθνικισμό (πρώην Πρόεδρος της παράνομης “Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης”) που σήμερα λειτουργεί ως ο επιχειρησιακός βραχίονας της Άγκυρας στον Δήμο Μύκης.

1. Οργανικό Μέλος του Παρακράτους

Ο κ. Κιούρτ δεν περιορίζεται στα δημαρχιακά του καθήκοντα. Κατέχει τη θέση του Αντιπροέδρου στην ΑΣΕΤΜΔΘ (Ανωτάτη Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης), ενός άτυπου και παράνομου οργάνου-ομπρέλα που λαμβάνει οδηγίες απευθείας από το τουρκικό ΥΠΕΞ. Η συμμετοχή του εκεί τον τοποθετεί στον στενό πυρήνα της «τουρκικής πολιτικής μαφίας» στη Θράκη, συμμετέχοντας σε διαδικασίες που επιβάλλουν «μαύρες λίστες» σε αντιφρονούντες μειονοτικούς.

2. Ιδεολογική Ταύτιση με το Ριζοσπαστικό Ισλάμ

Η δημόσια ρητορική του ξεπερνά τα όρια της τοπικής αυτοδιοίκησης και αγγίζει τα όρια της θρησκευτικής πρόκλησης:

Υμνητής της Χαμάς: Μετά τον θάνατο ηγετικού στελέχους της τρομοκρατικής οργάνωσης HAMAS, ο κ. Κιούρτ έκανε λόγο για «μάρτυρες» (Şehid), υιοθετώντας πλήρως την ατζέντα του πολιτικού ισλάμ και επικροτώντας έμμεσα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Συμβολισμοί Υποταγής: Η υποδοχή του ψευδομουφτή Μουσταφά Τράμπα στο Δημαρχείο με το δώρο του συμβόλου «Ελίφ» (όρθιος σαν σπαθί έναντι των απίστων) ερμηνεύεται ως μήνυμα εσωτερικής κατήχησης και διαχωρισμού των πολιτών σε «πιστούς» και «απίστους».

3. Το «Εκπαιδευτικό Πραξικόπημα» και η Άρνηση των Θεσμών

Ο Αχμέτ Κιούρτ έχει επανειλημμένα προσπαθήσει να επιβάλλει έναν παράλληλο νόμο στον Δήμο του:

Αυθαίρετες Αργίες: Τον Μάρτιο του 2025 επιχείρησε να κλείσει παράνομα όλα τα σχολεία του Δήμου για το Μπαϊράμι, απόφαση που ακυρώθηκε άμεσα από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση ως «πραξικοπηματική».
Περιφρόνηση Εθνικών Επετειών: Προκάλεσε αλγεινή εντύπωση η πλήρης απουσία του (και οποιουδήποτε εκπροσώπου του Δήμου) από τις εκδηλώσεις τιμής για τους Ήρωες του Οχυρού του Εχίνου, σπάζοντας μια παράδοση ετών που ενώνει χριστιανούς και μουσουλμάνους πολεμιστές.

4. Η Στρατηγική της Εσωστρέφειας

Ενώ ο ίδιος εμφανίζεται ως «εκσυγχρονιστής», το σύστημά του στοχοποιεί κάθε προσπάθεια εξωστρέφειας. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη ένταση για τη διαδικτυακή συνεργασία του Γυμνασίου Σμίνθης με το Γυμνάσιο Σικίνου, όπου το περιβάλλον του Κιούρτ ενοχλήθηκε από τη χειραφέτηση των μαθητών και την αποδυνάμωση του αφηγήματος του διαχωρισμού.

Συμπέρασμα: Ο Αχμέτ Κιούρτ λειτουργεί ως «Εγκάθετος» που χρησιμοποιεί τον θεσμό του Δημάρχου για να νομιμοποιήσει την παρουσία τουρκικών εθνικιστικών συμβόλων (σημαίες και εθνόσημα εντός τεμένων) και να μετατρέψει τα Πομακοχώρια σε ελεγχόμενο προτεκτοράτο της γείτονος, αδιαφορώντας για την ελληνική έννομη τάξη στην οποία έχει ορκιστεί πίστη.