«Αδελφοί» στη Θράκη, «Ξένοι» στην Τουρκία: Η Υγειονομική Υποβάθμιση των “soydaş”

 

• 
  

«Αδελφοί» στη Θράκη, «Ξένοι» στην Τουρκία: Η Υγειονομική Υποβάθμιση των “Ομογενών/soydaş” σε Καθεστώς Προσφύγων

Η πολιτική ρητορική της Άγκυρας περί «μητέρας πατρίδας» που αγκαλιάζει τους “ομογενείς της Δυτικής Θράκης” φαίνεται να προσκρούει με ορμή πάνω στη σκληρή γραφειοκρατική πραγματικότητα. Οι τελευταίες αποκαλύψεις για τη μεταχείριση Θρακιωτών στο τουρκικό σύστημα υγείας συνθέτουν μια εικόνα βαθιάς αλλοτρίωσης, όπου η ιδιότητα του «ομογενούς» (soydaş) υποκαθίσταται από εκείνη του «μετανάστη» και του «πρόσφυγα».

Το «στίγμα» του αριθμού 99

Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται ο Αριθμός Ταυτότητας Αλλοδαπού που ξεκινά από «99». Με αυτό το διοικητικό πρόσχημα, χιλιάδες ομογενείς που ζουν, εργάζονται και ασφαλίζονται στην Τουρκία, βρίσκονται ξαφνικά εκτός του εθνικού συστήματος Πρωτοβάθμιας Υγείας.

• Η έξωση από τα Κέντρα Οικογενειακής Υγείας: Άνθρωποι που ήταν εγγεγραμμένοι επί χρόνια στα τοπικά ιατρεία της γειτονιάς τους, διαγράφονται μαζικά.

• Η υποχρεωτική παραπομπή: Μεταφέρονται στα Κέντρα Υγείας Μεταναστών, δομές που έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση προσφύγων και αιτούντων άσυλο.

Το παράδοξο της γλώσσας: Από τα Ελληνικά στα… Αραβικά

Οι δηλώσεις του βουλευτή Προύσας του CHP, Hasan Öztürk, στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, περιγράφουν μια σουρεαλιστική πραγματικότητα που βιώνουν οι ομογενείς, εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε δύο συστήματα που τους αντιμετωπίζουν ως «ξένο σώμα».

«Στην Ελλάδα, οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης αναγκάζονται να μιλούν ελληνικά στα νοσοκομεία. Στην Τουρκία, καλούνται να εξηγήσουν τα προβλήματά τους σε Σύρους γιατρούς μέσω Σύρων διερμηνέων», τόνισε ο κ. Öztürk.

Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα που κατέθεσε ο βουλευτής αφορά ομογενή στον οποίο συνταγογραφήθηκε φάρμακο εντός της Τουρκίας. Παρότι ο ασθενής είναι Τούρκος και το σκεύασμα τουρκικό, οι οδηγίες χρήσης ήταν γραμμένες στα αραβικά, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για το πώς το τουρκικό κράτος αντιλαμβάνεται την ένταξη αυτών των ανθρώπων στην κοινωνία.

Πολιτικές πιέσεις και η «απάντηση» της Άγκυρας

Η κοινοβουλευτική ερώτηση του Hasan Öztürk έφερε το θέμα στο υψηλότερο επίπεδο, υπενθυμίζοντας ότι οι Δυτικοθρακιώτες αποτελούν το ιστορικό «αντιστάθμισμα» των Ρωμιών της Πόλης και έχουν πληρώσει βαρύ τίμημα για τη διατήρηση της ταυτότητάς τους.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, ο αναπληρωτής πρόεδρος της Ν.Ε. Προύσας του AK Parti, Cem Kürşad Hasanoğlu, επιχείρησε να κατευνάσει τις αντιδράσεις, δηλώνοντας πως το θέμα έχει διαβιβαστεί στο Υπουργείο Υγείας για περαιτέρω εξετάσεις. Ωστόσο, για τους δεκάδες χιλιάδες ομογενείς, η καθυστέρηση στη λύση μεταφράζεται σε καθημερινό εξευτελισμό.

Συμπέρασμα: Η ρητορική vs η Πράξη

Η εικόνα που αναδύεται είναι εκείνη μιας πολιτικής δύο ταχυτήτων. Για την Άγκυρα, ο “Δυτικοθρακιώτης” είναι ένα ισχυρό διπλωματικό χαρτί όσο βρίσκεται εντός των ελληνικών συνόρων. Μόλις όμως περάσει τα σύνορα αναζητώντας μια ζωή στη «μητέρα πατρίδα», υποβαθμίζεται σε έναν αριθμό «99», καταλήγοντας στις ίδιες ουρές με τους πρόσφυγες του συριακού πολέμου, βαθιά πληγωμένος από μια πατρίδα που τον αντιμετωπίζει ως «θετό γιο».

Η Ομιλία του Hasan Öztürk στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση

«Οι ομογενείς μας από τη Δυτική Θράκη, με το πρόσχημα των αριθμών ταυτότητας που τους έχουν δοθεί και ξεκινούν από “99”, διαγράφονται εδώ και χρόνια από τα Κέντρα Οικογενειακής Υγείας όπου ήταν εγγεγραμμένοι. Αντ’ αυτού, παραπέμπονται για υπηρεσίες υγείας στα Κέντρα Υγείας Μεταναστών, τα οποία έχουν δημιουργηθεί για τους Σύρους πρόσφυγες.

Όμως, σε αυτά τα κέντρα που προορίζονται για Σύρους, σχεδόν το σύνολο των γιατρών είναι Σύροι. Το μεγαλύτερο μέρος των νοσηλευτών είναι Σύροι. Όλες οι υπηρεσίες παρέχονται από Σύρους.

Πρέπει να κατανοήσουμε καλά και να θυμηθούμε ξανά ποιοι είναι οι Τούρκοι της Δυτικής Θράκης:

• Είναι η τουρκική παρουσία που παρέμεινε στην Ελλάδα, προστατευμένη ακόμη και κατά την Ανταλλαγή Πληθυσμών, ως αντίβαρο στους Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης και των Νησιών.

• Είναι εκείνοι που, μη αποδεχόμενοι τα αποτελέσματα των Βαλκανικών Πολέμων το 1913, ίδρυσαν την πρώτη Τουρκική Δημοκρατία στην ιστορία, τη Δημοκρατία της Δυτικής Θράκης.

• Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του τουρκικού έθνους, με μητέρα πατρίδα την Τουρκία, έχοντας πολεμήσει για αιώνες στα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σήμερα, ομογενείς που έρχονται στην Τουρκία για να μείνουν κοντά στα παιδιά τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν Σύρο γιατρό. Ανάμεσά τους υπάρχει ένας διερμηνέας, επίσης Σύρος, που γνωρίζει ελάχιστα τουρκικά. Αποτέλεσμα; Ο ασθενής δεν μπορεί ούτε τον πόνο του να εξηγήσει, ούτε να συνεννοηθεί.

Αυτοί οι άνθρωποι, που υφίστανται πιέσεις στην Ελλάδα για την τουρκική τους ταυτότητα, όταν έρχονται στην Τουρκία αντιμετωπίζονται ως ξένοι. Και αυτό το θέμα γίνεται πλέον είδηση ακόμη και στον ελληνικό τύπο.

Κοιτάξτε την πιο τραγική πτυχή: [(Στο σημείο αυτό ο βουλευτής επιδεικνύει το έγγραφο)] Δεν επιτρέπεται να δίνετε σε έναν Τούρκο της Δυτικής Θράκης οδηγίες χρήσης φαρμάκου γραμμένες στα αραβικά! Το ίδιο ισχύει και για έναν ομογενή από τη Βουλγαρία. Με ποια λογική προετοιμάζονται αυτά τα έγγραφα και δίνονται σε αυτούς τους ανθρώπους;

Είναι απαράδεκτο ένας άνθρωπος που ήρθε στη μητέρα πατρίδα του, την Τουρκία, να τυγχάνει τέτοιας μεταχείρισης.»