Άρατος Ροδόπης – Η «Σκηνοθετημένη» Κρίση και ο Χορός της Επιλεκτικής Ευαισθησίας
Αυτό που συνέβη στο μειονοτικό σχολείο του Αράτου τις τελευταίες ημέρες αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα του πώς ένα περιστατικό κοινής παραβατικότητας μεταλλάσσεται σε «εθνικό ζήτημα», όταν τα συμφέροντα συμπίπτουν. Η σύγκλιση της τουρκικής προπαγάνδας με την τοπική μικροπολιτική του Δήμου Αρριανών πάνω από τα σπασμένα τζάμια ενός κλειστού σχολείου, δεν είναι απλή σύμπτωση· είναι πολιτικός καιροσκοπισμός.
Η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του επικεφαλής της παράταξης «Ελπίδα», Ταρκάν Μουλταζά, προκαλεί εύλογα ερωτηματικά. Είναι ο ίδιος πολιτικός άνδρας που επέλεξε την εκκωφαντική σιωπή σε στιγμές που η τοπική κοινωνία αναζητούσε απαντήσεις:
-
Σιώπησε όταν ο Δήμαρχος Ερδέμ Χουσεΐν εναγκαλιζόταν δημόσια τον Τούρκο Πρόξενο, επιδεικνύοντας μια σχέση εξάρτησης αντί για θεσμική αυτονομία.
-
Σιώπησε μπροστά στη μαζική δηλητηρίαση 500 ατόμων κατά τη διάρκεια ομαδικού «σουνέτ», ένα γεγονός που εξέθεσε την υγεία των πολιτών.
-
Σιώπησε για τις καταγγελίες περί οικονομικών ατασθαλιών στη διοίκηση του Δήμου.
Σήμερα, ο κ. Μουλταζά και οι συνεργάτες του «ανακάλυψαν» τη φωνή τους. Όχι όμως για να διεκδικήσουν καλύτερη καθημερινότητα για τους δημότες, αλλά για να ευθυγραμμιστούν πλήρως με το αφήγημα της TRT και του βουλευτή Οζγκιούρ Φερχάτ. Η προσπάθεια να παρουσιαστεί μια κλοπή χαλκού ως «στοχοποίηση της μειονότητας» είναι το όχημα για να ασκηθεί αντιπολίτευση μέσω Άγκυρας, αποφεύγοντας την ουσιαστική κριτική για τα πραγματικά προβλήματα του τόπου.
Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: Γιατί η παράταξη «Ελπίδα» επιδεικνύει τέτοια σπουδή για ένα περιστατικό που η αστυνομική έρευνα αποδίδει σε περιθωριακά στοιχεία, ενώ «κατάπινε τη γλώσσα της» σε θέματα δημόσιας υγείας και οικονομικής διαφάνειας;
Η αλήθεια είναι στεγνή: Η πολιτική επιβίωση ορισμένων φαίνεται πως εξαρτάται από την τεχνητή πόλωση και τις «υψηλές προστάτιδες» δυνάμεις, παρά από την παραγωγή έργου για τον πολίτη των Αρριανών. Όταν η αντιπολίτευση γίνεται εργαλείο εξωτερικής προπαγάνδας, παύει να υπηρετεί τον λαό και υπηρετεί μόνο το «σκηνικό» που της υπαγορεύεται.
6 Αμείλικτα Ερωτήματα προς τον Ταρκάν Μουλταζά: Η Πολιτική της «Σιωπής» και της «Ξαφνικής Οργής»
Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις και την κινητοποίηση της παράταξης «Ελπίδα» για το κλειστό σχολείο του Αράτου, οφείλονται κάποιες απαντήσεις προς τους δημότες των Αρριανών:
-
Η ιεράρχηση της ευαισθησίας: Γιατί η παράταξή του κ. Ταρκάν Μουλταζά επέδειξε τόσο άμεσα αντανακλαστικά για έναν βανδαλισμό που η Αστυνομία αποδίδει σε πλιάτσικο, ενώ παρέμεινε εκκωφαντικά σιωπηλή όταν 500 συμπολίτες μας οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο με δηλητηρίαση κατά το ομαδικό σουνέτ; Η υγεία των δημοτών ζυγίζει λιγότερο από μερικά σπασμένα τζάμια;
-
Η αφωνία για τα οικονομικά: Πώς εξηγείται η σιωπή της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπροστά στις καταγγελίες για τις οικονομικές ατασθαλίες της διοίκησης του Ερδέμ Χουσεΐν; Είναι η «Ελπίδα» ελεγκτικός μηχανισμός του Δήμου ή απλός παρατηρητής;
-
Η «διπλωματία» των εναγκαλισμών: Γιατί δεν υπήρξε καμία πολιτική τοποθέτηση από μέρους τους όταν ο Δήμαρχος Αρριανών επέλεξε να ασπασθεί δημόσια τον Τούρκο Πρόξενο, επιδεικνύοντας μια σχέση που υπερβαίνει τα θεσμικά όρια της τοπικής αυτοδιοίκησης;
-
Συντονισμός με την TRT; Θεωρείται , άραγε, τυχαίο το γεγονός ότι η ρητορική της παράταξης Ταρκάν Μουλταζά ταυτίζεται απόλυτα με το αφήγημα του τουρκικού δικτύου TRT Haber και του βουλευτή Οζγκιούρ Φερχάτ, τη στιγμή που τα πραγματικά στοιχεία δείχνουν κοινή εγκληματικότητα;
-
Αντιπολίτευση για ποιον; Τελικά, η παράταξή του Ταρκάν Μουλταζά ασκεί αντιπολίτευση με γνώμονα τη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη των Αρριανών ή λειτουργεί και αυτή ως τοπικός ιμάντας μεταφοράς της προπαγάνδας της Άγκυρας;
-
Η «απειλή» του 2028: Η ξαφνική επανεμφάνιση στον Άρατο, συνοδευόμενη από προεκλογικές αιχμές, αποτελεί ειλικρινές ενδιαφέρον για το χωριό ή μια προσπάθεια να «στηθεί» πρόωρα μια πολωτική ατζέντα πάνω σε ένα ψευδεπίγραφο εθνικιστικό υπόβαθρο;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου