Άρατος Ροδόπης: Η Αλήθεια για τον Βανδαλισμό & η Προπαγάνδα

Σε μια αποκαλυπτική συζήτηση στον «αέρα» του ENA CHANNEL, ο δημοσιογράφος του RodopiPress, Νίκος Αρβανίτης, και ο Απόστολος Ατζεμιδάκης ξετυλίγουν το κουβάρι μιας απίστευτης επικοινωνιακής πανωλεθρίας των ελληνικών αρχών, η οποία επέτρεψε σε ένα κοινό ποινικό αδίκημα να μετατραπεί σε «εθνικό ζήτημα» στα χέρια της Άγκυρας.

---

Όταν η Αθήνα «Κοιμάται», η Άγκυρα «Οργιάζει»: Το Μάθημα Προπαγάνδας από τον Άρατο

Η υπόθεση του βανδαλισμού στο μειονοτικό σχολείο του Αράτου Ροδόπης δεν είναι απλώς μια ιστορία διάρρηξης· είναι το χρονικό μιας προαναγγελθείσας επικοινωνιακής ήττας. Ενώ η πραγματικότητα μιλά για μια «ασήμαντη αφορμή», η σιωπή των ελληνικών αρχών την μετέτρεψε σε εργαλείο υβριδικού πολέμου.

Η Γυμνή Αλήθεια πίσω από τις Κουρτίνες

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Νίκος Αρβανίτης στη συνομιλία του με τον Απόστολο Ατζεμιδάκη, τα γεγονότα είναι αποστομωτικά:

• Το Περιστατικό: Γύρω στις 4 Ιανουαρίου, το σχολείο του Αράτου (που τελεί υπό αναστολή λειτουργίας) παραβιάστηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας.

• Η Εικόνα: Οι δράστες προκάλεσαν αναστάτωση, έσχισαν βιβλία, χρησιμοποίησαν πυροσβεστήρα και άφησαν πίσω τους υπολείμματα τροφής και ποτών.

• Οι Δράστες: Η έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. ταυτοποίησε άμεσα τους υπαίτιους. Πρόκειται για τρεις ημεδαπούς (Ρομά) από τον παρακείμενο οικισμό, οι οποίοι εισήλθαν στον χώρο αποκλειστικά για να φάνε και να πιουν, στερούμενοι οποιουδήποτε πολιτικού ή εθνοτικού κινήτρου.

Η Τουρκική Μονταζιέρα και οι Εγχώριοι «Πρόθυμοι»

Παρά το γεγονός ότι η ταυτότητα των δραστών απέκλειε κάθε σενάριο «ρατσιστικής επίθεσης», η Άγκυρα δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, με ανακοίνωση στις 9 Ιανουαρίου, βάφτισε μια διάρρηξη πεινασμένων ως «επίθεση κατά της μειονότητας», με το TRT να αναπαράγει το αφήγημα σε διεθνές επίπεδο.

Το πιο αιχμηρό σημείο της ανάλυσης των Αρβανίτη και Ατζεμιδάκη αφορά τη συμμετοχή στην προπαγάνδα εγχώριων κύκλων. Φιλοπροξενικές ομάδες, το κόμμα ΚΕΦ, στελέχη της Νέας Αριστεράς και τοπικοί δήμαρχοι έγιναν ο «ηχείο» της τουρκικής ρητορικής, συντηρώντας τεχνητά ένα κλίμα επικίνδυνης έντασης.

Το Κράτος της «Γραφειοκρατικής Αφωνίας»

Η κριτική προς την Ελληνική Αστυνομία και τη δημόσια διοίκηση είναι καταπέλτης. Ενώ η υπόθεση διαλευκάνθηκε ακαριαία επί του πεδίου, η ΕΛ.ΑΣ. απέτυχε παταγωδώς να εκδώσει μια επίσημη ανακοίνωση που θα «έκοβε τον βήχα» της προπαγάνδας.

• Επικοινωνιακό Χάος: Τα γραφεία τύπου και η κεντρική διοίκηση εγκλωβίστηκαν σε μια δυσκίνητη γραφειοκρατία, αφήνοντας την Άγκυρα να αλωνίζει επικοινωνιακά επί πέντε ημέρες.

• Η Φωτεινή Εξαίρεση: Μόνη που όρθωσε λόγο ήταν η κ. Μαριγούλα Κοσμίδου (Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης), η οποία στις 7 Ιανουαρίου επιχείρησε να αποκαταστήσει την αλήθεια.

Συμπέρασμα: Όταν το κράτος αδυνατεί να επικοινωνήσει την αλήθεια για δράστες που είναι απλώς ημεδαποί του διπλανού οικισμού, τότε εκχωρεί κυριαρχία στον τομέα των εντυπώσεων. Η περίπτωση του Αράτου είναι ένα ηχηρό χαστούκι στην ελληνική επικοινωνιακή στρατηγική.