Το «Άξιος» της Νομιμότητας και η Υστερία της Παραδομής: Γιατί η Θράκη δεν Επιστρέφει στο Σκοτάδι
Ορκωμοσία Μουφτή Διδυμοτείχου: Το «Άξιος» της Νομιμότητας και η Αποδόμηση της Προπαγάνδας
Η πρόσφατη ορκωμοσία του Μουφτή Διδυμοτείχου, κ. Εμίν Σερίφ, ενώπιον της Υπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη, δεν αποτέλεσε μια απλή τυπική διαδικασία, αλλά μια στιγμή βαθιάς θεσμικής επιβεβαίωσης της ελληνικής κυριαρχίας και μια ηχηρή απάντηση στις υβριδικές επιδιώξεις των γνωστών «κέντρων» που ονειρεύονται συνδιοίκηση και γκετοποίηση στη Θράκη.
Όπως ήταν αναμενόμενο, τα φιλοπροξενικά μεγάφωνα και οι γνωστοί «κονδυλοφόροι της κρίσης» επιστράτευσαν το τελευταίο τους καταφύγιο, τη διαστρέβλωση, εκφράζοντας μια ακατανόητη ενόχληση για τη χρήση του επιθέτου «Άξιος».
Φαίνεται πως η εικόνα της θεσμικής κανονικότητας προκαλεί πανικό σε όσους επενδύουν στον διχασμό, όμως η Θράκη του 2026 δεν άγεται και φέρεται πλέον από «φιρμάνια» παραπληροφόρησης, αλλά πορεύεται με τη γλώσσα της αλήθειας και του Κράτους Δικαίου.
Σε αυτό το πλαίσιο, η προπαγάνδα επιχειρεί εσκεμμένα να συγκρίνει ανόμοια πράγματα, ταυτίζοντας τον Μουφτή με τον Ορθόδοξο Μητροπολίτη, σε μια επίδειξη νομικού αναλφαβητισμού με σαφή πολιτική σκοπιμότητα.
Στην ελληνική έννομη τάξη, ο Μουφτής δεν είναι απλώς ένας πνευματικός ηγέτης, αλλά ένας ανώτατος κρατικός λειτουργός και επικεφαλής ΝΠΔΔ, ένας θεσμός που αναγνωρίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης και κατοχυρώνεται ιστορικά από την Ελληνική Νομοθεσία (βλ.
Ν 1920 ΦΕΚ Α΄11/4.2.1991 Κύρωση της από 24 Δεκεμβρίου 1990 Πράξης
Νομοθετικού Περιεχομένου “Περί Μουσουλμάνων Θρησκευτικών Λειτουργών”) .[ βλ. Σ. Γεωργούλης, Ο θεσμός του Μουφτή στην ελληνική έννομη τάξη, Α.Ν. Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή 1993]
Ως εκ τούτου, η ορκωμοσία του ενώπιον της Πολιτείας αποτελεί ρητή συνταγματική επιταγή, καθώς μισθοδοτείται από το Ελληνικό Κράτος και οφείλει, όπως κάθε δημόσιος λειτουργός, να δίνει όρκο για την εφαρμογή των νόμων και την υπακοή στο Σύνταγμα.
Μάλιστα, με απόλυτο σεβασμό στη θρησκευτική ταυτότητα, ο κ. Εμίν Σερίφ έδωσε τον όρκο στο Ιερό Βιβλίο του Κορανίου.
Παράλληλα, η χρήση του επιθέτου «Άξιος»και η προσφώνηση από την Υπουργό, που προκάλεσε μια τεχνητή «υστερία» περί δήθεν εκχριστιανισμού, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια πράξη σεβασμού και αναγνώρισης της επιστημονικής επάρκειας ενός πολίτη που επωμίζεται μια βαριά εθνική και κοινωνική ευθύνη.
Την ίδια στιγμή, οι επικλήσεις στη Συνθήκη της Λωζάννης περί δήθεν «εκλογής» Μουφτήδων αποτελούν το μεγάλο ψέμα που ανακυκλώνεται επί δεκαετίες, καθώς η Συνθήκη ουδέποτε προέβλεπε τέτοια διαδικασία, αλλά εστίαζε στην προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας, την οποία η Ελλάδα εγγυάται στον μέγιστο βαθμό.
Η πραγματική «αρπαγή βούλησης» συντελείται από εκείνους που επιθυμούν τη Μειονότητα σε καθεστώς ομηρίας και αποκομμένη από τους θεσμούς, ενώ η κοινωνία της Θράκης αντιλαμβάνεται πλέον ότι ο θεσμικός Μουφτής είναι ο μοναδικός εγγυητής της νομιμότητας και της κοινωνικής ειρήνης.
Κλείνοντας, η τελετή στην Αθήνα σήμανε το οριστικό τέλος της εποχής του σκοταδισμού και των υβριδικών εκβιασμών.
Ο Νόμος 4964/2022 (ΦΕΚ Α’ 150/30.07.2022) ήρθε να σφραγίσει τη διαφάνεια, καθιερώνοντας μια Συμβουλευτική Επιτροπή από εξέχοντα μέλη της ίδιας της Μειονότητας, διασφαλίζοντας ότι το κράτος δεν επιβάλλει, αλλά θεσμοθετεί τη βούληση των πολιτών, αφαιρώντας τον έλεγχο από τις εξωθεσμικές παραδομές.
Το «Άξιος» που ακούστηκε στην πρωτεύουσα σφράγισε την αξιοπρέπεια μιας ολόκληρης περιοχής που προχωρά με το Σύνταγμα στο χέρι, αφήνοντας τους «εγκαθέτους» να γράφουν σενάρια για μια Θράκη που τους έχει ήδη ξεπεράσει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου