Σαδίκ Αχμέτ: Εκδήλωση αμφισβήτησης της Λωζάνης στην Κωνσταντινούπολη

 

30 Χρόνια από τον Θάνατο του Σαδίκ Αχμέτ: Μια Εκδήλωση «Μανιφέστο» κατά της Συνθήκης της Λωζάνης στην Κωνσταντινούπολη

Σε μια συγκυρία όπου η σταθερότητα στη Δυτική Θράκη απαιτεί προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, η εκδήλωση μνήμης για τα 30 χρόνια από τον θάνατο του Σαδίκ Αχμέτ, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025 στο Πολιτιστικό Κέντρο του Ζεϊτίνμπουρνου, λειτούργησε ως βήμα για μια ενορχηστρωμένη επίθεση κατά της Ελληνικής Πολιτείας.

Υπό τον τίτλο «30 χρόνια από τον θάνατο του Δρ. Σαδίκ Αχμέτ και ο αγώνας της Τουρκικής ταυτότητας της Δυτικής Θράκης», το πάνελ —που συνδιοργανώθηκε από τη Νομαρχία και τον Δήμο Ζεϊτίνμπουρνου, την Ακαδημία Αϊντινλάρ και τον Σύλλογο Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης— εξελίχθηκε σε μια αναθεωρητική ανάλυση της πραγματικότητας στη Θράκη, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Η Ρητορική των Ομιλητών: Από την «Αφύπνιση» στην Αμφισβήτηση

Η εκδήλωση συγκέντρωσε πρόσωπα που σταθερά υποστηρίζουν μια ανθελληνική ατζέντα, εργαλειοποιώντας το θρησκευτικό συναίσθημα της μειονότητας.

• Mustafa Erkal (Πρόεδρος της Ακαδημίας Αϊντινλάρ – Συντονιστής): Ο Erkal έδωσε τον τόνο της εκδήλωσης συγκρίνοντας προκλητικά τον Σαδίκ Αχμέτ με τον Ραούφ Ντενκτάς, τονίζοντας ότι η Δυτική Θράκη αποτελεί «αναπόσπαστο κομμάτι του τουρκικού κόσμου». Κατηγόρησε την Ελλάδα για «απάνθρωπες προβοκάτσιες» και κάλεσε σε μια «εθνική αφύπνιση» που ξεπερνά τα σύνορα.

• Ισίκ Σαδίκ Αχμέτ (Σύζυγος και Επίτιμη Πρόεδρος του ΚΙΕΦ/DEB): Η τοποθέτησή της κινήθηκε γύρω από την επιβολή του όρου «Τουρκική Μειονότητα», σε ευθεία αντίθεση με τον χαρακτήρα της «Μουσουλμανικής Μειονότητας» που ορίζει η Λωζάνη. Υποστήριξε ότι ο σύζυγός της πέτυχε να «αφυπνίσει» μια εθνική συνείδηση που στρέφεται κατά της ελληνικής κυριαρχίας, ενώ ευχαρίστησε την τουρκική ηγεσία για τη διαχρονική στήριξη στο κόμμα ΚΙΕΦ/DEB, το οποίο εξακολουθεί να βάλλει κατά των ελληνικών θεσμών.

• Yaşar Hacısalihoğlu (Πρύτανης Πανεπιστημίου İstanbul Yeni Yüzyıl): Χρησιμοποιώντας ρητορική «αντίστασης», ο Hacısalihoğlu παρουσίασε την Τουρκία ως το «τελευταίο κάστρο των καταπιεσμένων», προτρέποντας τους νέους της μειονότητας να μη συμβιβαστούν με την ελληνική έννομη τάξη, ενισχύοντας το κλίμα διαχωρισμού εντός της Θράκης.

• Nilüfer Erdem (Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης): Η Erdem προχώρησε σε μια επιθετική κριτική της ελληνικής εκπαιδευτικής και θρησκευτικής πολιτικής. Κατήγγειλε το κλείσιμο μειονοτικών σχολείων και τον νόμο των «240 ιμάμηδων» ως προσπάθεια «πολιτιστικής αφομοίωσης», ενώ ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα αλλοιώνει οθωμανικά μνημεία, όπως το Ιμαρέτ του Γαζή Εβρενός στην Κομοτηνή, μετατρέποντάς τα σε μουσεία.

Η Ανάλυση του RodopiPress: Μια Επικίνδυνη Παρακαταθήκη

Παρά το «ρευστό» και ακαδημαϊκό ύφος της εκδήλωσης, η ουσία παραμένει αμείλικτη: Η δράση του Σαδίκ Αχμέτ και η συνεχιζόμενη πολιτική του κόμματος ΚΙΕΦ/DEB (του οποίου η Ισίκ Αχμέτ ηγείται τιμητικά) αποτελούν εργαλεία αμφισβήτησης της ελληνικότητας της Θράκης.

Η επιμονή στη χρήση εθνικών προσδιορισμών και η συστηματική προσπάθεια παρουσίασης της Ελλάδας ως «καταπιεστή» στο διεθνές στερέωμα, υπονομεύουν την ομαλή συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων στη Ροδόπη. Οι ομιλίες στο Ζεϊτίνμπουρνου δεν ήταν απλώς ένας φόρος τιμής σε έναν αποθανόντα, αλλά μια συντονισμένη ενέργεια αμφισβήτησης της Συνθήκης της Λωζάνης και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

Για τους πολίτες της Θράκης, τέτοιες εκδηλώσεις υπενθυμίζουν ότι η επαγρύπνηση απέναντι σε ανθελληνικές ρητορικές, που εκπορεύονται από κέντρα εκτός της περιοχής, παραμένει επιβεβλημένη. Η σταθερότητα της περιοχής δεν κινδυνεύει από την «αφομοίωση», αλλά από την εργαλειοποίηση της μειονότητας για την εξυπηρέτηση αλλότριων εθνικών συμφερόντων.